Witam, jesteśmy Carlos i Fátima z Brazylii, obecnie mieszkamy w Portugalii.

W 2022 roku postanowiliśmy adoptować dziecko, ponieważ nasze dwoje pierwszych dzieci opuściło już dom i założyło własne rodziny.

Podczas procesu kwalifikacyjnego do adopcji zaskoczyła nas możliwość adopcji czworga dzieci, ponieważ były to dwie dziewczynki i dwóch chłopców, którzy byli rodzeństwem biologicznym, co skłoniło sędziego do wydania orzeczenia, że mogą one zostać adoptowane wyłącznie przez osobę lub osoby, które zapewnią im wspólne życie. Oznaczało to, że dzieci opuszczą ośrodek opieki społecznej tylko wtedy, gdy pozostaną razem.

Kiedy po raz pierwszy spotkaliśmy się z dziećmi w schronisku, w którym przebywały, dziewczynka Gabrieli od razu spojrzała na Fátimę i powiedziała: „Mamo, długo pani czekała, żeby mnie zabrać”.

Tego dnia, po tym jak obficie płakaliśmy, tuląc czworo dzieci, zdaliśmy sobie sprawę, że los został przypieczętowany; zabierzemy do domu nasze nowe dzieci: Vitórię, Angelo, Gabrieli i Carlosa, którzy mieli wówczas odpowiednio 10, 8, 6 i 3 lata.

Wyzwania związane z wychowaniem maluchów są ogromne, począwszy od aspektu psychologicznego i emocjonalnego, poprzez duże obciążenie finansowe, aż po aspekt duchowy. Jednak wszystko przebiega pomyślnie, dzieci są zdrowe, dorosły i dobrze przystosowały się do życia w rodzinie.

Wyzwania pojawiają się i są pokonywane. Właśnie w tym zakresie liczymy na solidarność tych, którzy czytają ten krótki opis. Potrzebujemy pomocy, aby lepiej pokrywać codzienne potrzeby materialne dzieci, takie jak lepsze wyżywienie, opieka medyczna oraz koszty związane z ich edukacją. Ponadto tutaj, w Portugalii, kupiliśmy dom w ruinie i go remontujemy; nieruchomość ta jest obecnie naszym miejscem zamieszkania, co pozwoliło nam uwolnić się od czynszu za mieszkanie, w którym mieszkaliśmy od momentu naszego przybycia do tego cudownego kraju, jakim jest Portugalia.

Jednak wciąż pozostaje wiele do zrobienia. 🙌🕊