Dotychczasowa historia Pod koniec lutego 2026 roku nasze życie wywróciło się do góry nogami. To, co zaczęło się od zwykłego dyskomfortu i obrzęku, szybko przerodziło się w stan zagrożenia życia. Pomimo serii silnych antybiotyków stan się pogorszył i 24 marca 2026 roku przeszedłem radykalną operację usunięcia lewego jądra i powrózka nasiennego.

Było to niezwykle ciężkie obciążenie dla mojej rodziny. Nie znaleźliśmy jeszcze słów, by powiedzieć naszym dwóm małym córkom, że ich tata ma raka; na razie wiedzą tylko, że miałem operację „w środku”. Moja żona przeżywała niesamowity stres i udrękę przez cały ten trudny okres, próbując pogodzić opiekę nad dziewczynkami z obawą o to, co będzie dalej.

Diagnoza Wyniki badań laboratoryjnych przyniosły w końcu wiadomość, której się obawialiśmy: seminoma jądra w stadium IB. Badanie histopatologiczne wykazało, że rak zaczął atakować pobliskie tkanki (stadium pT2) i małe naczynia (LVI1), co znacznie zwiększa ryzyko jego nawrotu w innych częściach ciała.

Obecna walka Moja rekonwalescencja nie jest łatwa. Obecnie zmagam się z ropniem pooperacyjnym– bolesną infekcją w miejscu operacji, która powoduje napady mdłości i zimne poty. Ból w pachwinie jest tak silny, że nie jestem w stanie prowadzić samochodu i polegam na silnych lekach na receptę, aby radzić sobie z codziennym dyskomfortem.

Pomimo tych komplikacji moi lekarze twierdzą, że jestem „w pełni aktywna” i kwalifikuję się do kolejnego etapu walki: chemioterapii profilaktycznej.

Pilna potrzeba Zanim będę mogła rozpocząć chemioterapię, muszę wykonać badanie PET, aby mieć stuprocentową pewność, że rak nie rozprzestrzenił się na węzły chłonne. W publicznej służbie zdrowia czas oczekiwania na to kluczowe badanie wynosi trzy miesiące– opóźnienie to jest po prostu zbyt niebezpieczne w przypadku diagnozy nowotworu złośliwego.

Jak możesz pomóc Zbieramy fundusze, aby ominąć trzymiesięczne oczekiwanie i natychmiast zapewnić prywatne badanie PET, tutaj na Litwie lub w Rydze. Koszt wynosi około 1650 euro, a wszelkie dodatkowe środki zostaną przeznaczone na koszty związane z wykonaniem badania w innym kraju, koszty podróży i zakwaterowania oraz wszelkie bieżące koszty mojej chemioterapii i rekonwalescencji. Obecnie otrzymuję również znacznie niższe niż zwykle wynagrodzenie, ponieważ przebywam na „zwolnieniu lekarskim”. Stanowi to dodatkowy stres dla mojej żony, która jest obecnie głównym żywicielem rodziny.

Dlaczego proszę o pomoc? Po pierwsze , zdałem sobie sprawę, że sam nie dam rady – jestem tak zestresowany i zmartwiony, że rak się rozprzestrzenił, że sam się rozchorowałem z obaw, co na pewno nie pomaga! Ponadto w polisie ubezpieczenia na życie, która miała mi w tym pomóc, znaleziono lukę prawną, co oznacza, że ubezpieczyciel zamierza wypłacić 1000 euro zamiast 17 000 euro!! Tak bardzo martwię się o finanse, że rozważam nawet powrót do pracy i odłożenie tego wszystkiego na później, co w dłuższej perspektywie może okazać się dla mnie znacznie gorsze. W końcu chcę po prostu cieszyć się czasem, który mam z moimi córkami i żoną – nie mówię tego tak, jakbym miał umrzeć – mówię to w tym sensie, że w tej chwili jedyne, o czym mogę myśleć, to co zrobię, żeby to wszystko załatwić, więc moja żona i córki tracą ten czas, w którym mógłbym się na nich skupić.

Chciałbym podziękować moim wspaniałym współpracownikom, którzy tak bardzo mnie wspierali podczas tej podróży i naprawdę pomogli mi nie stresować się pracą.

Mieszkamy w obcym kraju, gdzie mamy bardzo mało bezpośredniej pomocy – moja żona jest pielęgniarką i pracuje na bardzo długich zmianach. Byłbym bardzo wdzięczny, gdyby udało mi się zebrać wystarczającą kwotę, by podarować żonie coś w dowód mojej wdzięczności.

Staram się jak najlepiej wracać do zdrowia po poprzedniej operacji, ale jednocześnie staram się być jak najbardziej pomocny w pracach domowych i opiece nad dziećmi... co niestety jeszcze bardziej opóźnia ten proces, ponieważ nie mogę odpowiednio odpoczywać i regenerować się... mamy kilku przyjaciół, którzy nam pomagają – ale dla mnie im szybciej uda nam się to przezwyciężyć... tym lepiej

Każda darowizna, bez względu na wielkość, przybliża mnie o krok do wyleczenia mojej żony i córek z raka. Jeśli nie możesz przekazać darowizny, proszę, rozważ udostępnienie mojej historii. Dziękuję za wsparcie.