Moje oficjalne imię to Fruzsina Rossz, choć już niechętnie go używam. Moi przyjaciele znają mnie jako Tóbiás lub Toby. W lutym skończę 20 lat, jestem na drugim roku studiów.

Od lat czuję, że mój wygląd i to, jak się prezentuję, nie odzwierciedlają tego, kim naprawdę jestem. Kilka lat temu zdobyłam się na odwagę, by stopniowo to wyrażać. Jako najlepsze rozwiązanie pojawiło się „chest binding”, czyli proces zakrywania piersi, który sprawiał mi niesamowitą radość, dopóki nie zaczął powoli pogarszać stanu mojego kręgosłupa. Do tego wszystkiego przyczyniła się jeszcze moja niechlujna postawa, która towarzyszyła ukrywaniu się. Nie mogłam liczyć na wsparcie rodziców w tej kwestii, bo to moja wina, że zawsze chcę być taka „inna”. Mają rację tylko wtedy, gdy ta odmienność oznacza, że chcę wyrazić swoje prawdziwe ja.

Latem zauważyłem, że mój stan psychiczny osiągnął drastyczny upadek w porównaniu z tym, jak czułem się wcześniej, a od lat krążyła mi po głowie myśl, że jeśli nie rozpocznę tego procesu, będzie już za późno i wszystko pójdzie na marne, ponieważ nigdy nie będę „prawdziwym chłopcem”, i nigdy nie doświadczę, jak to jest dorastać jako chłopak.

Moim celem w tej zbiórce jest sfinansowanie operacji całkowitej mastektomii. Skoro ten kraj tak bardzo chce mi przeszkadzać, chcę wykorzystać swoją szansę, póki jeszcze ją mam.

Dziękuję wszystkim, którzy przeczytają moją wiadomość, a tym, którzy mnie wesprą, wyrażam wieczną wdzięczność.

Pozdrawiam.

Toby