Witam, nazywam się Vanessa i właściwie już od dłuższego czasu potrzebuję psa asystującego. Dorastałam w otoczeniu psów i właściwie nie wyobrażam sobie życia bez takiego towarzysza. Dlaczego potrzebuję psa asystującego: od najwcześniejszego dzieciństwa borykam się z problemami zdrowotnymi, zarówno psychicznymi, jak i fizycznymi. Od 8. roku życia cierpię na astmę alergiczną. W 2012 roku po raz pierwszy zdiagnozowano u mnie zaburzenie osobowości typu borderline oraz schizofrenię afektywną. W tym roku ponownie postawiono mi diagnozę zaburzenia osobowości typu borderline o niestabilności emocjonalnej, a do tego doszły zaburzenia lękowe, nawracająca ciężka depresja oraz zespół stresu pourazowego (PTSD). Jakiego wsparcia oczekiwałabym od psa asystującego: w codziennym życiu po prostu szybko wszystko mnie przerasta. Zarówno w domu, jak i poza nim (podczas zakupów, podróży pociągiem, a także ogólnie podczas przebywania na zewnątrz) cierpię na ataki paniki, które najczęściej prowadzą do zachowań autodestrukcyjnych. Pies asystujący mógłby zapewnić mi poczucie bezpieczeństwa i stanowić dla mnie oparcie, dzięki czemu łatwiej byłoby mi radzić sobie w świecie zewnętrznym, a w razie potrzeby chroniłby mnie przed innymi ludźmi, gdy wszystko staje się dla mnie zbyt przytłaczające. Szczególnie w nocy bardzo często męczą mnie koszmary senne i retrospekcje, a okresowo także lunatykowanie, więc jego wsparcie byłoby bardzo pomocne w odzyskaniu spokoju. Pies oczywiście dałby mi też ponownie jakieś zadanie do wykonania i pomógłby mi lepiej opanować objawy mojej depresji, tak aby np. wielodniowe leżenie wyłącznie w łóżku po prostu nie było już możliwe. Z powodu mojego zaburzenia osobowości typu borderline, charakteryzującego się niestabilnością emocjonalną, bardzo często odczuwam silne napięcie emocjonalne, a także fizyczne, które zazwyczaj dostrzegam zbyt późno – i również w tym zakresie pies mógłby mi pomóc, abym mogła podjąć działania wcześniej i rzadziej dochodziło do zachowań autodestrukcyjnych. A jeśli chodzi o astmę alergiczną, w przypadku wstrząsu anafilaktycznego lub ataku astmy oczywiście bardzo przydałaby się osoba, która byłaby w stanie wezwać pomoc. Pragnę po prostu wiernego towarzysza, na którego mogę liczyć i który również mnie potrzebuje, abyśmy mogli po prostu stanowić zgrany zespół.

Być może pomogą mi Państwo spełnić to marzenie.