Nadzieja po chłoniaku Hodgkina

Nazywam się Olivia i jestem osobą, która przeżyła chłoniaka Hodgkina.

Słowo „rak” zmieniło moje życie w jednej chwili. Potem były miesiące pobytu w szpitalu, ciężkie leczenie, ból, strach, ale też nadzieja. Nauczyłam się, co to znaczy walczyć o każdy dzień i jak ważne jest wsparcie ludzi wokół mnie.

Dzisiaj jestem w remisji, ale to nie koniec. Fizyczna i emocjonalna rekonwalescencja trwa, a koszty badań, terapii po leczeniu, analiz, leków i stylu życia, który pozwala mi zachować zdrowie, są nadal wysokie.

Poprzez tę zbiórkę funduszy pragnę:

móc kontynuować niezbędną opiekę medyczną tomografie badania

odbudować swoje życie po chorobie

i móc z kolei wspierać innych pacjentów onkologicznych

Każda darowizna, nawet najmniejsza, oznacza dzień bez zmartwień, krok w kierunku normalności i znak, że nie jestem sama. Jeśli nie możesz przekazać darowizny, równie cenne jest rozpowszechnienie tej wiadomości.

Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy zdecydowali się być częścią mojej historii powrotu do zdrowia.

Razem zamieniamy ból w nadzieję.