Czy kiedykolwiek spotkaliście na ulicy osobę zachowującą się dziwnie, inaczej niż zazwyczaj, i pomyśleliście, że jest po prostu niegrzeczna? Nie, mylicie się, to nie są niegrzeczne osoby, nie są dziwne, to osoby z autyzmem, schorzeniem, które sprawia, że postrzegają świat inaczej niż my, świat, który jednak dla nich kręci się zbyt szybko i sprawia im ból. Oto te wyjątkowe osoby są zapominane przez instytucje, gdy wkraczają w dorosłość, co stawia w trudnej sytuacji rodziny tych wyjątkowych dzieci, ponieważ tak, problem nie dotyczy tylko osoby niepełnosprawnej, ale dotyka całej rodziny, która nie ma rozwiązań w perspektywie krótkoterminowej. Konieczne jest stworzenie ośrodków z wyspecjalizowanym personelem, aby zapewnić tym wyjątkowym młodym ludziom jak największą samodzielność w przyszłości oraz, dzięki odpowiednim terapiom, pomóc im pogodzić się ze „światem”, tak aby ich życie było więcej niż szczęśliwe, a dzięki temu skorzystają na tym również ich rodziny. Prosimy o niewielki wkład, aby krok po kroku ten projekt stał się rzeczywistością, projekt, którego motto brzmi: „nigdy więcej samotności”.