Witam, nazywam się Cătălin, mam 30 lat i pochodzę z Rumunii. Zwracam się do Państwa z prośbą o pomoc w sprawie problemu, z którym borykam się od dzieciństwa i który z upływem lat coraz bardziej mi doskwiera. Chodzi o problem stomatologiczny i po kilku badaniach stwierdzono, że jest to choroba dziedziczna, paradontoza, na którą cierpi również mój ojciec. Chociaż od najmłodszych lat ściśle przestrzegałem zasad higieny jamy ustnej, zauważyłem, że moje zęby i zęby trzonowe zaczęły psuć się od korzenia. Ubytek postępował do tego stopnia, że podczas jedzenia odłamywały mi się kawałki zębów lub zębów trzonowych, nawet od czegoś tak miękkiego jak chleb. Kiedy łamał mi się ząb trzonowy lub pojawiała się próchnica, chodziłem do dentysty, gdzie wypełniano mi ubytek i odsyłano do domu. Jednak z czasem zauważyłem, że całe moje uzębienie zaczęło się psuć od korzeni i od czasu do czasu zdarzało mi się, że ząb trzonowy lub inny ząb odłamywał się u podstawy dziąsła. Niezależnie od tego, co jadłem, unikałem twardych pokarmów i bardzo uważałem na dietę, wiedząc, że moje zęby są bardzo kruche.

Trzy lata temu złamały mi się cztery górne zęby, pozostawiając mi tylko jeden. Zaimprowizowałem plastikową, formowalną protezę (znalezioną na Amazonie), dzięki której nadal mogę mówić, choć nie bardzo wyraźnie, i nadal mogę się uśmiechać, choć z pewnym zażenowaniem, będąc obiektem żartów ludzi, którzy nie rozumieją, że każdy może znaleźć się w takiej sytuacji. W dolnej szczęce mam pięć zębów i tylko jeden trzonowiec, co ledwo pomaga mi jeść. Reszta moich zębów jest zniszczona, a zęby i trzonowce są złamane u podstawy. W zeszłym roku, w chwili słabości, zapytałem w kilku klinikach o koszt odbudowy moich zębów, zarówno w Rumunii, jak i w Turcji, gdzie słyszałem, że jest to tańsze i szybsze. Najtańszą ofertę otrzymałem od kliniki w Turcji, na podstawie skanu 3D moich zębów. Łączny koszt wyniósłby 13 000 funtów, wliczając 12 implantów, 2 przeszczepy kości i protezę tymczasową, a proteza stała miałaby zostać dopasowana później. Poinformowano mnie, że potrzebuję 6 implantów w górnej szczęce i 6 w dolnej, ponieważ z powodu choroby, na którą cierpię, mniej niż 6 implantów na łuk nie zapewniłoby wystarczającej wytrzymałości, ponieważ kość jest dość słaba.

Pracuję na pełny etat jako operator maszyn w Rumunii, ale z powodu grzywien, które otrzymałem w młodości, państwo potrąca co miesiąc 50% mojej pensji na pokrycie tych długów. Próbowałem uzyskać kredyt bankowy, ale przy mojej obecnej pensji nie udało mi się uzyskać finansowania. W przeszłości pracowałem w Anglii jako kierownik linii produkcyjnej w magazynie spożywczym, a w wolnym czasie zajmowałem się wolontariatem. Chciałbym tam wrócić, aby kontynuować pracę i powrócić do życia, jakie prowadziłem, zanim musiałem wrócić do Rumunii z powodu problemów rodzinnych. Ale minęły już trzy lata od mojego powrotu, a mój stan psychiczny pogorszył się, głównie dlatego, że nie mogę już być normalną osobą. Nie mogę jeść w miejscach publicznych, ponieważ moja proteza ma charakter wyłącznie kosmetyczny. Kiedy jem, muszę ją wyjmować, w przeciwnym razie ryzykuję złamanie ostatniego zęba, który utrzymuje plastikową protezę. W pracy nie mogę jeść; czasami jem rano przed wyjściem, a potem dopiero wieczorem, kiedy wracam do domu, ponieważ wstydzę się wyjąć protezę przed kolegami. Zaczęło to powodować u mnie problemy żołądkowe. Z czasem proteza pożółkła od kawy, ale boję się zrobić nową, bo materiał jest początkowo dość twardy i ryzykuję złamanie ostatniego zęba, do którego jest przymocowana, podczas rozmowy.

W wolnym czasie nie mogę wychodzić z przyjaciółmi na posiłek, ponieważ nie potrafię jeść w miejscach publicznych. Kiedy krewni organizują grilla lub świętują jakąś okazję, uczestniczę w tym jedynie jako obserwator. Bez względu na to, jak bardzo jestem głodny, zwłaszcza gdy w powietrzu unosi się zapach jedzenia, muszę grzecznie odmówić, mówiąc, że nie jestem głodny. Nie mogę opowiedzieć wszystkim o moim problemie, a czułbym się z tym niezwykle zawstydzony. Moje życie towarzyskie legło w gruzach; mogę się uśmiechać tylko z zamkniętymi ustami, bo ludzie zwracają uwagę na uśmiech. Bardzo mi wstyd. Nie mogę mówić publicznie, bo jeśli mówię trochę głośniej, proteza, przymocowana tylko do jednego zęba, się przesuwa. Zdarzyło się to, gdy śmiałam się z żartu, i stałam się bardzo zamknięta w sobie. Wszyscy wokół mnie widzieli, jak zsunęła mi się proteza, a potem zauważyli, że w rzeczywistości nie mam zębów. Z tego powodu unikałem wychodzenia z przyjaciółmi, niezależnie od sytuacji. Nie mam już przyjaciół ani znajomych. Moja cotygodniowa rutyna to tylko praca i dom. Nie wiem, co zrobić ze swoim życiem; jestem już w pewnym wieku i z powodu problemu, za który nie ponoszę winy, utknąłem w martwym punkcie. Mam jednak wielkie nadzieje i plany na przyszłość. Pandemia COVID-19 bardzo mi pomogła, bo wszędzie musiałam nosić maskę; mogłam rozmawiać i uśmiechać się, a nikt nie widział mojego problemu. Ale pandemia się skończyła i musiałam ponownie podjąć walkę, z tym samym niepokojem i rozczarowaniem, że bez względu na to, co zrobię, nie pokonam tej przeszkody. Chcę tylko rozwiązać mój problem stomatologiczny i odzyskać swoje życie. Dla mnie jest to przeszkoda, której nie mogę pokonać. To zbyt drogie w stosunku do tego, na co mnie stać. Do tej pory udało mi się zaoszczędzić 1200 funtów. Mieszkam w wynajmowanym mieszkaniu, które kosztuje mnie 280 funtów miesięcznie, rachunki za media to 70 funtów, a moja miesięczna pensja, po potrąceniu przez państwo pieniędzy na grzywny, wynosi około 450 funtów w gotówce.

Naprawa zębów to moje jedyne marzenie, dlatego przestałem kupować ubrania i inne rzeczy, które mogłyby mi się przydać, a po pracy i w weekendy wykonuję dodatkowe prace, aby zaoszczędzić pieniądze na spełnienie tego marzenia. Chcę odbudować swoje życie i mieć większe aspiracje, pozbywając się niepokoju i braku pewności siebie. Podczas gdy moi przyjaciele z dzieciństwa mają rodziny, ja wciąż marzę o tym, jakby to było mieć przynajmniej jedną bliską osobę. Ale dzisiaj liczy się wygląd, a uśmiech to pierwsza rzecz, którą ktoś zauważa, gdy chce cię poznać. Mam nadzieję, że pewnego dnia ja też zdam ten egzamin.

Oprócz tych rzeczy, to, co naprawdę niszczy mój stan psychiczny, to ból, który odczuwam za każdym razem, gdy jem, ponieważ w zasadzie żuję dziąsłami i korzeniami zębów trzonowych. W rezultacie często budzę się z zapalonymi i opuchniętymi dziąsłami, co uniemożliwia utrzymanie protezy na miejscu, a aby móc mówić, jestem zmuszona codziennie przyjmować 3-4 tabletki przeciwbólowe. Są dni, kiedy po prostu nie mogę mówić ani jeść z powodu bólu.

A z powodu tabletek i braku jedzenia bardzo cierpi mój żołądek.

W tym poście załączę zdjęcia z cennikiem kliniki DCT w Turcji oraz opisem mojej sytuacji. Nie wiem dokładnie, jak działa ta strona, ale w tej chwili to moja ostatnia nadzieja. Może mi się też poszczęści.

Szczerze mówiąc, nie jestem zbyt dobra w słowach i sformułowaniach, zapisałam tylko część tego, co czuję każdego dnia. I może z kilkoma łzami w oczach. Mam nadzieję, że ten post okaże się przydatny dla mnie, kto wie... Prawda jest taka, że ta strona to moja ostatnia nadzieja. Potrzebuję pomocy, za którą będę się odwdzięczać w niewielkim stopniu, ilekroć spotkam kogoś w potrzebie. Tak jak robiłem to do tej pory. Moja mała pomoc wiele znaczy dla innych, a problem, dla którego nie widzę rozwiązania, jest bardzo małym problemem dla innych. Nigdy nie wiadomo.

Przepraszam za mój angielski, ale nie jest to mój język ojczysty.

Bardzo dziękuję i niech Bóg was błogosławi.