Butelka wrzucona do morza.

Spotkanie z ojcem mojego syna w 2009 roku. Ślub w 2014 roku. Mój mąż uległ poważnemu wypadkowi drogowemu w sierpniu 2016 roku, kiedy byłam w 8. miesiącu ciąży. Stan krytyczny, poważny uraz czaszki o stopniu 7,5/15. We wrześniu 2016 roku urodził się nasz syn Naim.

Lata obserwowania, jak niewidoczne następstwa wypadku mojego męża nasilają się i niszczą nasze życie. Rozstanie, jego pobyt w zakładzie karnym związany z następstwami zaburzeń zachowania, rezygnacja lekarzy i specjalistów, 8 lat błąkania się, przetrwania, walki o zrozumienie jego stanu, daremnych zmagań, a następnie poprawa stanu od 2022 roku, w końcu powraca stabilizacja, mój syn cieszy się, że może ponownie spędzać czas z tatą w dobrych warunkach, mają mnóstwo planów... spędzają ze sobą mnóstwo czasu od czasu, gdy tata uzyskał częściową wolność. Mój mąż ponownie wchodzi w rolę ojca z miłością i chęcią nadrobienia straconego czasu z synem.

Następnie, po wyjściu z więzienia, kiedy czekał na niego syn, mój mąż został bezpośrednio zatrzymany przez straż graniczną, ponieważ jego wniosek o przedłużenie pozwolenia na pobyt został odrzucony z powodu pobytu w więzieniu.

Pobyt w więzieniu bezpośrednio z powodu następstw wypadku, 7 lat na zakończenie ekspertyz medycznych... bardzo powolny system sądowy, nie mieliśmy czasu, aby nasza sprawa trafiła do sądu, sprawca jest na wolności, mój mąż został wydalony do Maroka pomimo więzi rodzinnych i obecności we Francji od 2004 roku, a my ryzykujemy, że nigdy nie otrzymamy odszkodowania związanego z wypadkiem, który zrujnował nasze życie.

Dzisiaj jestem sama z synem, cierpię na depresję i długotrwałą chorobę, zbyt wiele trudności do zniesienia.

Zamierzam znaleźć sposób, aby co cztery miesiące zabierać syna do Maroka, aby mógł zobaczyć się z ojcem. Szukam rozwiązania finansowego, nie wiem, jak to zrobić, ale moim priorytetem jest zabranie syna do Maroka, aby mógł zobaczyć się z ojcem.

Przeżyliśmy wiele niesprawiedliwości i pecha. Mój 8-letni syn codziennie płacze z tęsknoty za ojcem, który sam również cierpi z powodu rozłąki z synem.

Jeśli moja historia porusza Państwa serca, dziękuję za pomoc.