Nazywam się dr Ibrahin Khalil i jestem lekarzem, mężem, ojcem, synem, bratem oraz człowiekiem, który przeżył w Strefie Gazy, a obecnie przebywa w Egipcie wraz z moją niezwykłą żoną, Hebą Daoub – znaną również jako jedna z autorek „Monologów z Gazy” teatru ASHTAR – oraz dwójką małych dzieci.  

Moim marzeniem jest ponowne założenie białego fartucha, ponowne leczenie innych i pokazanie moim dzieciom, że nawet po najciemniejszej nocy wciąż jest nadzieja.

Ja przeżyłem, ale od października 2023 r. co najmniej 1600 pracowników służby zdrowia, takich jak ja, nie przeżyło. Swoje życie zawdzięczam przypadkowi, Bogu i Hebie.

Moje szczęście trwa nadal, ponieważ otrzymałem szansę ubiegania się oczłonkostwo w Arab Board in Ophthalmologyi wreszcie dokończenia tego, co zacząłem. Jeśli uda mi się ukończyć szkolenie, będę mógł nie tylko odbudować swoją karierę medyczną, ale także zapewnić przyszłość mojej żonie i dzieciom, wspierać moją rodzinę w Strefie Gazy, a także służyć jako lekarz mojemu narodowi.

Przed wojną w Gazie byłem na ostatnim etapie specjalizacji z okulistyki. Pracowałem przez lata, aby dotrzeć do tego punktu, spędziłem niezliczone noce na nauce, niekończące się godziny w szpitalu, a moje serce przepełniała nadzieja na przyszłość moją, mojej rodziny i mojego narodu w Palestynie.

Miałem szczęście, że przeżyłem, ale wojna odebrała mi nie tylko zdrowie i dom. Odebrała mi ojca, brata i męża mojej siostry – wszyscy zginęli w bombardowaniu.

Teraz jestem jedynym mężczyzną, który może opiekować się moją matką, siostrami i ich dziećmi, które pozostały uwięzione w Strefie Gazy w nieznośnych warunkach, a także moją żoną i naszymi dwoma małymi dziećmi, które są ze mną po ewakuacji do Egiptu.

Ciężar, jaki noszę, jest niemal niemożliwy do opisania.

Mogę jedynie opisać to, co się wydarzyło:

Pewnej nocy, przed świtem, moje życie zmieniło się na zawsze. Podczas gdy spaliśmy, nasz dom w Strefie Gazy został trafiony przez nalot. W jednej chwili znalazłem się pod gruzami. Heba, moja najodważniejsza żona, gołymi rękami wyciągnęła mnie, gdy krwawiłem i walczyłem o oddech.

Uratowała mnie, uratowała nasze dzieci, uratowała siebie, uratowała naszą przyszłość.

Moje obrażenia były bardzo poważne: wymagały pilnego leczenia za granicą, bo szpitale w Gazie nie są w stanie poradzić sobie z tak skomplikowanymi przypadkami urazowymi. Ale żadna karetka nie mogła do nas dotrzeć.

Przez 40 niekończących się godzin byliśmy uwięzieni, otoczeni zniszczeniem, bez pomocy medycznej. W jakiś sposób, dzięki temu, co mogę nazwać jedynie cudem, w końcu dotarliśmy do szpitala, gdzie lekarze zrobili wszystko, co mogli, aby ustabilizować mój stan.

Dzięki mojej żonie zostałem przewieziony do egipskiego szpitala i kilkakrotnie operowany. Po długim procesie rekonwalescencji wróciłem do zdrowia, ale potrzebuję pomocy w sfinansowaniu szkolenia Arab Board in Ophtalmology.

Kwota, którą muszę zebrać:

· Opłaty za zgłoszenie i rejestrację:3000 USD 

· Opłaty za szkolenie i studia:16 000 USD(2 lata, 8000 USD rocznie)

· Zakwaterowanie i koszty utrzymania:10 000 USD

· Materiały do nauki i sprzęt:2 000 USD

Łączna kwota:31 000 USD

Każdy dolar ma znaczenie. Nawet 10 dolarów przybliży mnie do tej drugiej szansy. A jeśli nie możesz przekazać darowizny, podziel się moją historią – może dzięki temu dotrzę do kogoś, kto będzie w stanie mi pomóc.

Moim marzeniem jest ponowne założenie białego fartucha, ponowne leczenie innych i pokazanie moim dzieciom, że nawet po najciemniejszej nocy wciąż jest nadzieja.

Z głębi serca dziękuję za przeczytanie, dziękuję za troskę i dziękuję za danie mi szansy na nowy start.

Dr Ibrahim Khalil

Wysiedlony z Gazy, obecnie w Kairze

16 sierpnia 2025

Konrad Suder Chatterjee jest sponsorem finansowym tej kampanii, którego upoważniam do przyjmowania funduszy w moim imieniu. Konrad pracuje w teatrze ASHTAR w Ramallah w Palestynie jako dyrektor ds. komunikacji i rozwoju zasobów oraz współkieruje projektem Gaza Monologues.