Hallo, ik ben Barbara. Zoals je in de titel kunt lezen, is het enige doel van deze inzamelingsactie om weer te kunnen gaan studeren. Ik ben 33, verdien iets meer dan 1300 euro per maand en woon samen met mijn partner. We slagen er min of meer in om aan het einde van de maand rond te komen, maar het is krap, zoals voor velen van mijn generatie, of eigenlijk voor heel veel mensen. Ik ben opgevoed door een weduwe in een sociale woning. Ze heeft ervoor gezorgd dat het me aan niets ontbrak en we hebben allebei gedaan wat we konden.

Ik ben op mijn zestiende gaan werken, terwijl ik nog op de middelbare school zat; daarna probeerde ik, terwijl ik bleef werken, naar de openbare universiteit te gaan. Ik kopieerde mijn studieboeken om geld te besparen en kon de kosten min of meer bij elkaar krijgen, maar de studieprogramma's waren niet geschikt voor mij en mijn werk liet me niet veel ruimte... dus moest ik stoppen, in de hoop dat ik in de toekomst meer zou hebben en mijn dromen weer zou kunnen najagen.

Toen ik wat jonger was, zei ik tegen mezelf, over van alles en nog wat: "Als ik ouder en onafhankelijker ben, kan ik..." maar zo is het niet gelopen en zo zal het ook niet gaan. Ik besefte toen nog niet dat inspanningen niet altijd worden beloond.

Zelfs nu is studeren wat ik wil een voorrecht dat ik me niet kan veroorloven.

Ik schrijf deze advertentie omdat ik ongelukkig ben, maar ik zou deze situatie graag willen veranderen. Ik wil mijn leven een nieuwe wending geven, maar ik heb niet de middelen om dat te doen.

Ik zou graag naar de Academie voor Schone Kunsten in San Remo gaan, die ook een vestiging in Milaan heeft geopend, en dan met name de opleiding "Grafisch Ontwerp".

Het collegegeld bedraagt 7400 euro per jaar.

Zelfs als ik mijn moeder (die overigens chemotherapie ondergaat en ik eerlijk gezegd niet het hart heb om haar te vragen) en mijn partner (die me altijd in alles heeft gesteund, maar ik wil hem niet blijven belasten) om steun zou vragen, zou ik nog lang niet de helft van het bedrag bij elkaar krijgen, nog afgezien van de bijkomende kosten (de reis, want ik woon in de provincie Lodi, de materialen, de benodigde apparatuur...).

Ik weet niet of dit een geldige reden is om geld te vragen aan vreemden; er zijn waarschijnlijk dringender zaken die aandacht verdienen, waarschijnlijk zal niemand mijn oproep lezen of misschien lijkt het voor degenen die dat wel doen belachelijk en onbelangrijk voor buitenstaanders. Ik verzeker u echter dat het voor mij, die elke dag het leven leidt dat ik niet wil en in alle opzichten genoegen neem met minder, uiterst pijnlijk is en ik kan niet eens beschrijven hoe belangrijk de kans op een potentieel nieuw leven is, zonder altijd met hand en tand te moeten vechten om uiteindelijk toch het minimum of niets te krijgen.

Als je zin hebt, als je het de moeite waard vindt om me een handje te helpen, vraag ik je om een bijdrage, en zelfs als je alleen maar bent blijven luisteren naar wat ik heb gezegd, naar mijn verhaal, dan bedank ik je, want je zorgt ervoor dat ik me iets minder alleen voel.