Daniel is 7 jaar oud. Hij zou nu buiten moeten zijn, rondrennen, lachen, vriendjes maken en thuiskomen met geschaafde knieën en een grote glimlach op zijn gezicht. Maar in plaats daarvan ligt hij in een ziekenhuisbed, stil, zwak en moe. Daniel heeft een zeldzame ziekte en elke dag wordt zijn lichaam een beetje zwakker. Elke ochtend is zwaarder dan de vorige, en elke avond zit zijn moeder naast hem, hopend op een wonder. Het moeilijkste is dat er wel degelijk een wonder bestaat — er is een behandeling die zijn leven zou kunnen redden. Maar zijn familie kan die niet betalen. Zijn moeder heeft al bijna alles verkocht wat ze hadden — meubels, persoonlijke bezittingen, zelfs de dingen die haar het meest dierbaar waren — maar het is nog steeds niet genoeg. Gisteravond keek Daniel haar met vermoeide ogen aan en vroeg: “Ga ik dood?” Ze verstijfde, want geen enkele moeder zou die woorden ooit moeten horen, en geen enkele moeder zou ze ooit moeten beantwoorden. Dus deed ze dat niet. Ze hield gewoon zijn hand vast en glimlachte door haar tranen heen, in de hoop dat hij de waarheid niet in haar ogen zou zien. De behandeling kost 18.000 dollar. Voor sommige mensen is dat misschien gewoon geld, maar voor Daniel is het tijd, is het hoop, is het een toekomst – een toekomst waarin hij kan opgroeien, naar school kan gaan, weer kan lachen en het leven kan leiden dat elk kind verdient. Als je dit leest, heb je de kans om deel uit te maken van die toekomst. Zelfs één dollar kan een verschil maken. Zelfs het delen van dit verhaal kan helpen zijn leven te redden. Want op dit moment vraagt Daniel niet veel – hij wil gewoon opgroeien.