In mei 2025 verliet Loredana Italië samen met haar twee kinderen, Francesco en Leonardo, die toen 3 en 9 jaar oud waren. Ze vluchtte weg uit een door geweld gekenmerkte relatie, om haar leven te redden en haar kinderen een normaal en veilig bestaan te kunnen bieden.

Ze keerde terug naar Moinești, de plek waar ze ooit vandaan was vertrokken, en begon helemaal opnieuw.

Haar voormalige klassenlerares en klasgenoten kwamen onmiddellijk in actie: huur, eten, luiers, schoolspullen – de eenvoudige dingen zonder welke een gezin niet opnieuw kan beginnen. De vereniging Pas Alternativ bood haar emotionele steun, begeleiding en toegang tot pro-Deo juridische bijstand.

Loredana is een kankerpatiënte. En toch is het niet alleen het verhaal dat ze heeft meegemaakt dat het respect heeft gewonnen van iedereen die haar kent, maar ook de manier waarop ze verdergaat: evenwichtig, waardig en bovenal bezorgd om de warme en stabiele moeder te blijven die haar kinderen nodig hebben.

En de kinderen bloeien op.

Francesco is een schattige veeleter. Leonardo is empathisch en verrassend getalenteerd, zowel op het gebied van muziek als wiskunde. Sinds ze in Roemenië zijn, hebben ze zich allebei buitengewoon mooi ontwikkeld, in een rustige omgeving, te midden van mensen die hen veiligheid en normaliteit bieden.

Ze hebben geen buitengewone dingen nodig. Ze hebben een schoon huis nodig, eten in de koelkast, schoolspullen, kleding, een kleuterschool en een school. En tijd waarin hun moeder voor hen en voor haar eigen gezondheid kan zorgen.

50 of 100 lei per maand, van ieder van ons die het zich kan veroorloven, kan enorm veel betekenen als we met velen zijn.

Voor Loredana betekent jullie hulp stabiliteit. Voor Leonardo en Francesco betekent het iets nog eenvoudigers: de mogelijkheid om kind te zijn, te spelen en tijd door te brengen met hun moeder – met ‘haar muisjes’, zoals Loredana ze noemt.

Het zijn twee ontroerend normale en eenvoudige kinderen.

Hun moeder is hun hele wereld.

Het is de moeite waard om hen te helpen vanuit die eenvoudige menselijkheid die weet wat het betekent om het moeilijk te hebben en alleen te zijn.