Allereerst wil ik alle vrijwilligers bedanken die naar Valencia zijn gekomen om te helpen, en alle mensen die hebben bijgedragen met voedsel, hygiëneproducten en kleding, want zonder die hulp hadden we het niet kunnen overleven. De ramp was zo groot dat alles is verwoest en er levens zijn verloren gegaan. Dit gezegd hebbende, wil ik de situatie toelichten waarom ik om hulp vraag, zodat dit gezin naar huis kan terugkeren.

Op 29 oktober, een dag als alle andere, kwam Jhony klaar van zijn werk bij zijn bedrijf in digitale telemarketing, dat hij een paar jaar geleden had opgericht. Hij leidde een rustig leven met zijn vrouw, die acht maanden zwanger was, en zijn zoontje van drie jaar. Ze woonden op de begane grond in Alfafar, in een prachtig huisje. hij had twee auto's en een bestelbusje, en een half leven op de hypotheek, zoals bijna iedereen die vooruit wil komen in het leven. Rond 19.30 uur op die 29e oktober kwam hij opgewonden thuis omdat de ravijn was overstroomd, Hij ging zijn huis binnen en vertelde zijn vrouw dat de beek was overstroomd, dat er water naar de straat kwam waar ze zich bevonden. Zijn vrouw keek door de deur en zag een waterstroom die door de straat gleed. Ze sloot de deur en zei tegen haar man dat hij de spullen zo hoog mogelijk moest zetten zodat ze niet nat zouden worden. Ze legde wat handdoeken op de vloer van de hal om de opening af te dichten, maar het water begon binnen te stromen. Zijn vrouw raakte nerveus met de kleine in haar armen, terwijl haar man heen en weer liep door het huis. Het water begon op een heel vreemde manier binnen te stromen; het stond al zo'n 40 of 50 cm hoog toen haar vrouw haar vliezen brak, dus tilde hij zijn vrouw op de marmeren tafel, legde er dekens neer, en zijn vrouw en zoon gingen daar zitten terwijl hij 112 belde. Het was ongeveer 19:45 uur en het water kwam al tot aan zijn knieën, zijn zoon en zijn vrouw begonnen te huilen terwijl hij probeerde contact op te nemen met de hulpdiensten; het water bleef binnenstromen, de voordeur barstte open; hij zette twee stoelen op de tafel omdat het water al tot aan zijn middel reikte, terwijl de stroming de deuren van de slaapkamers losrukte en alles op zijn weg meesleurde, rond 20.30 uur stond er 1,50 meter water in zijn huis; het reikte tot aan hun knieën terwijl ze boven op de tafel zaten. Zijn vrouw was aan het bevallen en daar zaten ze met z'n drieën boven op een tafel die zo'n 100 kilo woog, met het water tot aan hun middel, terwijl de meubels tegen de tafel stootten waardoor deze heen en weer schommelde, de baby huilde en zijn vrouw had weeën, dus dook hij onder in het water en brak de ramen van de eetkamer. Zes uur lang zat zijn vrouw op de tafel met een stoel ernaast, met het water tot aan haar middel en weeën. Om ongeveer 4 uur 's ochtends kwamen ze met een rubberboot om hen te redden. De baby werd in de rubberboot geboren, want zijn moeder had al twee uur lang geprobeerd de bevalling uit te stellen. De baby lag 10 dagen in het ziekenhuis, zij had een ernstige infectie, maar is nu weer hersteld. Ze wonen bij buren omdat ze geen huis, geen werk en geen geld meer hebben, terwijl ze de leningen moeten blijven afbetalen en er geen inkomsten zijn, dus mijn verzoek is voor dit prachtige gezin dat voor hun leven heeft gevochten, net als zoveel anderen door deze verdomde ramp. Hartelijk dank voor jullie steun,

De hulp komt niet aan en het consortium is overbelast, dus het is dringend nodig om dit gezin te helpen. Ze hebben onze steun hard nodig. Hartelijk dank,