Mijn overgrootmoeder heeft ons haar land nagelaten, een stukje aarde dat ze met heel haar hart koesterde. Het was haar geschenk aan ons, een plek waar onze familie kon groeien en bloeien. In 2004 begon mijn moeder, een hardwerkende vrouw die in haar eentje vier kinderen opvoedde, er een huis op te bouwen – een thuis dat ze als haar nalatenschap wilde achterlaten. Maar ze werd keer op keer teleurgesteld: aannemers namen haar geld aan, lieten half afgebouwde muren achter en verdwenen. Ze heeft het nooit voltooid zien worden.

Ik nam haar droom over, vastbesloten om af te maken wat zij was begonnen. Meer dan zes jaar lang hebben mijn partner en ik er alles in gestoken – onze spaargelden, onze energie, onze hoop. Maar het huis was een puinhoop: slecht gebouwd, op sommige plekken aan het afbrokkelen, waardoor we gedwongen waren om het af te breken en opnieuw op te bouwen. Elke stap vooruit was twee stappen achteruit. Toen kwamen de stijgende kosten – materialen waarvoor we jaren geleden een budget hadden gereserveerd, zijn nu twee- of driemaal zo duur. Het voelt als een eindeloze cyclus waar we niet aan kunnen ontsnappen.

Nu, met ons pasgeboren kind, staat er meer op het spel dan ooit. De plek waar we wonen is niet van ons, en de eigenaar komt binnenkort terug. We kunnen nergens heen. Emotioneel en fysiek breken we. Ik ben doodsbang dat dit mijn gezin uit elkaar zal drijven. Dit huis bestaat niet alleen uit muren; het is ons verleden, onze toekomst, ons alles.

We hebben 25.000 euro nodig om de essentiële zaken af te maken: een stevig dak, deuren en ramen om het bewoonbaar te maken. Elke euro brengt ons dichter bij de verhuizing en het ontsnappen aan deze nachtmerrie.

Uw hulp gaat niet alleen over stenen en mortel – het gaat erom een gezin de kans te geven te genezen, de liefde van een moeder te eren en een belofte aan het verleden na te komen. Zelfs 5€ of 10€ betekent de wereld voor ons. Wees alstublieft deel van ons verhaal.