Goedemorgen aan alle goede mensen. Samen met mijn vrouw en twee kinderen wonen we in één kamer, omdat ons geluk niet lang heeft geduurd. Ik woonde met mijn vrouw bij mijn oma, maar toen oma overleed en een jaar na haar overlijden helaas ook mijn moeder stierf, wilde niemand van mijn broers en zussen de woning van mijn ouders overnemen, omdat ze allemaal zeiden dat ze zoiets niet wilden, dat hetik kon het niet begrijpen. Als oudste kind vond ik het ronduit triest om te horen. Dus hoewel ze het appartement al wilden meenemen, besloot ik er iets aan te doen. Ik verdien niet genoeg om het appartement op orde te brengen, maar samen met mijn vrouw en twee kinderen van 2 en 9 jaar besloten we er iets aan te doen. Ik werk op de bouw dus ik kan wel wat, en zo is het begonnen. Na het werk en zelfs 's nachts deed ik daar wat ik kon, totdat we na een jaar van sparen en opzij zetten eindelijk de benedenverdieping van de flat bewoonbaar hadden gemaakt, namelijk een grote kamer en een keuken, want we hadden geen plek meer om te wonen en moesten ergens intrekken. Maar ons geluk duurde niet lang: na de stortregens brak het plafond door en kwam al ons werk letterlijk onder water. Nu wonen we in een kleine kamer in dit appartement, we hebben het met folie afgeplakt en proberen op de een of andere manier weer op de been te komen. Ik werk nu 10-12 uur per dag om dit appartement te kunnen repareren, maar helaas raak ik mijn krachten kwijt en daarom vraag ik goede mensen om hulp. Namens onze familie wil ik iedereen bedanken voor elke vorm van hulp