Hallo

Mijn naam is Soraya en ik ben 3 jaar oud.

Eigenlijk ben ik een heel vrolijk meisje dat altijd veel lacht en graag gek doet.

Ik heb nu alleen nog mijn mama; waarom mijn papa mij en mama alleen heeft gelaten, weet ik niet.

Mijn mama zegt dat hij misschien ooit nog wel terugkomt.

Maar ik geloof het niet, hij is al zo lang weg!

Mijn mama en ik zijn altijd samen. Als mama zegt dat ze zonder mij weggaat, huil ik net zo lang tot ze snel weer terugkomt.

Dat doe ik omdat ik bang ben dat ze niet meer terugkomt.

Ik weet wel dat mama me nooit in de steek laat, maar voor de zekerheid!

's Nachts hoor ik mama vaak huilen omdat ze zegt dat ze veel zorgen heeft.

Ik denk dat ze ook huilt omdat ze mijn papa mist, en ik ook zo erg!

Maar ik heb een trucje zodat mama niet meer zo verdrietig is.

Ik kruip bij haar in bed en dan geef ik haar heel veel kusjes.

Dat doe ik net zo lang tot mama weer moet lachen!

De laatste tijd werkt dat echter niet meer zo goed, omdat mama me heeft uitgelegd dat we uit dit huis weg moeten.

De mevrouw die het huis bezit, heeft het nu nodig voor haar gezin en mama en ik weten niet waar we nu moeten wonen en slapen!

Mijn mama is heel bang voor wat er dan met mij gebeurt en hoe het verder met ons gaat!

Daarom had mama nog een laatste hoop voor ons.

Ze heeft me verteld dat er ook mensen zijn met een goed hart, die blij zijn als ze anderen kunnen helpen en iets aan hen kunnen doneren.

Ze heeft me gezegd dat ik er heel sterk in moet geloven dat we binnenkort ons eigen huis zullen hebben.

Ze heeft me gezegd dat we heel dankbaar moeten zijn voor alles wat we krijgen.

En ze heeft me beloofd dat ze me nooit alleen zal laten, wat er ook gebeurt!

Daarom vragen mijn mama en ik alle mensen die ons verhaal nu zien om hulp!

Zodat mama en ik snel een echt thuis hebben!

Vanuit het diepst van ons hart

Hartelijk dank ❤️

Soraya