Stel je voor dat je partner op een dag met je kind het huis verlaat en nooit meer terugkomt.

In Japan worden jaarlijks meer dan 150.000 gezinnen door dergelijke situaties getroffen. Achtergelaten ouders verliezen alle ouderlijke rechten en worden vreemden voor hun kinderen.

Forever Mine is een fotoboek met een reeks intieme verhalen van 13 ouders die in één nacht onvrijwillig hun kinderen en ouderlijke rechten verloren, en toont de drama van hun strijd tegen het meedogenloze rechtssysteem. Door hun verhalen vast te leggen, probeer ik een stem te geven aan degenen die door het systeem geen kans krijgen.

Steun ons door een van de onderstaande opties van het fotoboekte kopen , zodat we dit boek kunnen uitgeven en achtergelaten ouders de kans kunnen geven om hun verhaal te laten horen.

  • OVER HET PROJECT:

Het Japanse rechtssysteem is gebaseerd op 19e-eeuwse familieregels die geen gezamenlijk gezag erkennen en de ontvoering van een kind door een van de ouders niet als een misdrijf beschouwen. Als gevolg hiervan verliezen jaarlijks meer dan 150.000 kinderen het contact met een van hun ouders. Na een scheiding heeft slechts één ouder recht op de voogdij over het kind. Een achtergelaten ouder verliest alle ouderlijke rechten. Hij heeft geen recht om te weten waar het kind woont, waar het naar school gaat, hoe het zich voelt. Hij heeft geen recht op omgang.

De ene dag ben je een ouder, de volgende dag niet meer. De politie en de rechtbank zeggen:

"Ga naar huis, vergeet dat je een ouder was! Doe alsof je kind dood is!" – herinnert een van de personages zich.

Ouders kunnen het echter niet vergeten.

Tomas Savicas heeft zijn dochter Gabriele meer dan acht jaar geleden voor het laatst gezien. Hij betrapt zichzelf er nog steeds op dat hij in kinderwagens op straat kijkt, op zoek naar zijn negen maanden oude dochter – zo oud was Gabriele toen ze door zijn ex-vrouw uit haar huis werd meegenomen.

Ik had meer dan drie jaar in Japan gewoond en had geen idee van deze beruchte praktijk. Ik hoorde er pas over toen ik het verhaal leerde kennen van een in Frankrijk geboren vader, Vincent Fichot, die in een daad van wanhoop, nadat hij alle juridische wegen had bewandeld om de door zijn Japanse vrouw ontvoerde kinderen terug te krijgen, besloot om tijdens de Olympische Spelen van 2021 in Tokio in hongerstaking te gaan. Toen verspreidde het nieuws over de ouderlijke ontvoeringen in Japan zich over de hele wereld. Ik bleef geschokt door hoe onrechtvaardig dit is en hoezeer het de rechten van het kind schendt, en ik kon niet anders dan het verhaal vertellen van de heldhaftigheid, maar ook van het vreselijke trauma waarmee ouders worden geconfronteerd die dagelijks tegen het systeem vechten.

De mock-up van het fotoboek "Forever Mine" (2021-2023) werd genomineerd voor de Hong Kong Dummy Award 2023 en als onderdeel van de prijs reist het boek momenteel langs fotoboekfestivals over de hele wereld. Het project werd getoond op Kyotographie in 2022 en 2023, evenals op het Wojnowski Photography Festival, en recentelijk tijdens de presentatie van Polish Women Photographers op het Sopot Festival. Concept , redactie en art-direction ontwikkeld in de workshop "Photobook as Object" van 2022 door Yumi Goto en Jan Rosseel in samenwerking met Reminders Photography Stronghold. 

 • WAAROM IS DIT BOEK ZO BELANGRIJK?

Ouderlijke ontvoering is een pijnlijke realiteit voor veel gezinnen in Japan, waar juridische en culturele uitdagingen het voor ouders moeilijk maken om na een scheiding de band met hun kinderen te behouden. Door middel van persoonlijke verhalen maakt ons boek mensen bewust van de complexiteit en emotionele impact van ouderlijke vervreemding van kinderen. Door echte verhalen en ervaringen te delen, kan het helpen het publiek en beleidsmakers te informeren over de ernst van dit probleem. Bovendien is dit boek een plek waar ouders hun stem kunnen laten horen – een stem die zo vaak wordt overstemd en niet wordt gehoord.

  • WIE BEN IK?

Ik ben fotograaf, documentairemaker. De mens staat altijd centraal in mijn interesses. Degene die oneerlijk door het lot is getroffen of degene die geen keuze heeft. Ik vertel over wat me fascineert, wat me verheugt, wat me pijn doet, met behulp van de taal van de fotografie. Ik luister naar de verhalen van degenen die in de schaduw van de grote wereld leven, vaak in de marge van het sociale en economische leven. Ik probeer de veranderingen vast te leggen die zich in de hedendaagse samenleving voltrekken. Ik ben geïnteresseerd in wat nieuw is en wat juist aan het verdwijnen is met de generatie die vertrekt. Ik word beloond door de tijd en de verhalen die iemand bereid is te delen, en tegelijkertijd ben ik blij dat mijn werk is erkend door juryleden uit de wereld van de fotografie en de film.

Ik ben winnaar van de World Press Photo en de Minister of Culture Award (2013), winnaar van 8 prijzen in de Grand Press Photo-wedstrijd, waaronder twee Grand Prix-prijzen, waar ik de afgelopen 6 edities als jurylid heb gezeten. Ik ben afgestudeerd aan de PWSFTviT in Łódź en de School of Film and Documentary Theater in Moskou. Ik ben lid van Women Photographers en Polish Women Photographers, en van het Canon Ambassador Program (2013-2018). Ik ben dol op reizen. Ik heb gewoond en gewerkt in Warschau, Moskou, Tokio, Hongkong en Boekarest.

Je kunt alle projecten hier bekijken: www.annabedynska.pl

  • Over het boek:

- Aantal pagina's: 300

- Formaat: 15x21 cm

- Foto's en teksten: Anna Bedyńska

- Grafisch ontwerp: Anna Bedyńska, Andrzej Dobosz / dobosz.studio

- Projectcurator: Adrian Wykrota

- Talen: Engels / Japans

- Uitgever: Pix.house Foundation / www.pix.house

Verzending: na 1 oktober 2024

Boekpresentatie: september 2024 tijdens een kunstresidentie en tentoonstelling bij Pix.house

 • Wat hebben we nodig? •

Het boek is al ontworpen en klaar voor publicatie. We hebben steun nodig om de hoge drukkosten te dekken. Uw bijdrage helpt bij het maken van een boek dat niet alleen dient als visueel verhaal, maar ook als instrument voor sociale documentatie en educatie. We hebben ambitieuze plannen. Ons doel is dat het boek organisaties en besluitvormers in Japan en het Europees Parlement bereikt, en zo bijdraagt aan wetswijzigingen die gezinnen beschermen.

Ik geloof dat Forever Mine een verschil kan maken,

en met uw steun is dat mogelijk.