Toen ik op Bali was, heb ik vrijwilligerswerk gedaan bij de organisatie Setulus Hati en zijn we op bezoek geweest bij Agus en zijn vader

Agus is een jongen van 10 jaar met zowel lichamelijke als neurologische beperkingen 

Zijn vader doet zijn uiterste best om voor hem te zorgen 

Zijn moeder is tijdens de bevalling overleden 

Zijn vader werkt als boer en probeert alleen klussen aan te nemen waarbij hij elke avond naar huis kan gaan, maar als hij geen geld en geen eten meer heeft, moet hij wel alles aannemen wat hem wordt aangeboden

Het komt voor dat hij soms een of twee nachten van huis is en Agus dan alleen thuis blijft 

Hij eet niet 

Hij drinkt niet 

Hij gaat niet naar het toilet 

Soms valt hij zelfs uit bed en blijft hij daar, in de regen, wachten tot zijn vader terugkomt om hem weer op de tafel te zetten 

Toen we bij hen thuis aankwamen, wist ik wat me te wachten stond; ze hadden me al over hun verhaal verteld 

Maar toen ik de vader zag glimlachen en Agus zag glimlachen, barstte ik als een idioot in tranen uit 

Ik heb me meteen verstopt, omdat het me respectloos leek tegenover hen, die zo’n zwaar leven leiden en toch nog kunnen glimlachen 

 We hebben rijst, eieren en wat geld voor hem meegenomen 

Maar dat is niet genoeg! Jongens, ik heb jullie hulp nodig 

Ik zou willen dat ze tenminste genoeg te eten hebben, zodat de vader thuis kan blijven zonder Agus alleen achter te laten 

Daarnaast is het meest ambitieuze project om een nieuwe bron van inkomsten voor de vader te creëren! Die man is een wonder met zijn handen, een echte kunstenaar die uit een boomstam of een blok steen de meest bizarre figuren weet te toveren 

Zullen we hem een handje helpen?