Met een hart vol verdriet en hoop richt ik dit verzoek tot u. Op dit moment voel ik me verloren en weet ik niet meer tot wie ik me moet wenden, want degenen op wie ik het meest rekende, hebben me het gevoel gegeven dat ik niets waard ben, zelfs zo erg dat ze me het gevoel gaven dat het beter zou zijn als ik er niet meer was. Al mijn inspanningen om mijn dromen waar te maken, stuiten op wroeging en een verlangen om het op te geven. Ik heb mijn best gedaan om deze druk te weerstaan, maar hoe meer ik volhoud, hoe slechter ik me mentaal voel, en het lijkt alsof het leven me te grazen neemt.

Mijn leven is een voortdurende strijd geweest, vol vernederingen, niet alleen van mijn eigen ouders, en mijn studie was mijn enige troost. Maar zelfs daar word ik geconfronteerd met een druk die ik niet onder controle heb, waardoor ik me niet op mijn gemak voel. De schulden stapelen zich op en putten me zo uit dat ik medicijnen moet nemen om rust te vinden.

Als buitenlandse student, met een schuld van meer dan 10.000 euro, zonder steun van mijn familie en zonder beurs, wordt mijn situatie enorm bemoeilijkt. Daarom heb ik echt uw hulp nodig, want met mijn eigen inspanningen alleen kan ik dit allemaal niet aan.

Als u mij alvast een steuntje in de rug kunt geven ter hoogte van 1/3 van het totale bedrag van mijn collegegeld, zodat ik een deel ervan kan betalen en een last van mijn schouders kan halen, zou ik u eeuwig dankbaar zijn. Bedankt voor uw aandacht.