Mijn naam is Julia en ik ben een alleenstaande moeder van een zesjarige zoon. Ik werk parttime in de dierenwelzijnssector, maar ben onlangs verwikkeld geraakt in een juridisch geschil dat enorme financiële uitdagingen met zich meebrengt.

In 2024 ben ik een klein bedrijfje begonnen op het gebied van Face Yoga en besloot ik daarnaast edelsteenwaterflessen te gaan verkopen die ik tijdens een reis naar Azië had ontdekt. Dit was bedoeld als een extra bron van inkomsten om mijn zoon en mij financieel te ondersteunen en om mijn vrijwilligerswerk op het gebied van dierenwelzijn te kunnen voortzetten.

Mijn doel met de verkoop van de flessen was niet alleen om een klein financieel vangnet voor mijn zoon en mij te creëren, maar ook om de verzorging en sterilisatie/castratie van straathonden en -katten tijdens mijn reizen naar Azië te financieren. In het verleden heb ik daar vaak gewonde dieren behandeld en verzorgd, en ik wilde via deze verkoop meer financiële middelen voor dit belangrijke werk veiligstellen.

De enige verkoop die op eBay plaatsvond, was een test aankoop die opzettelijk werd uitgevoerd door de advocaten die het bedrijf VitaJuwel vertegenwoordigen. Deze ene verkoop werd gebruikt als basis om mij een sommatiebrief te sturen. Er waren geen andere verkopen van de flessen. In totaal had ik slechts 10 flessen, die ik had gekocht bij een internationale leverancier.

De advocaten van VitaJuwel beweerden dat de flessen die ik aanbood, beschermd waren door hun ontwerprechten. De flessen die ik verkocht, waren niet identiek aan die van VitaJuwel. Ze waren gekocht bij een andere leverancier en lijken op veel andere flessen die worden verkocht op platforms zoals Amazon, Kaufland en Media Markt. Ik was me er niet van bewust dat het ontwerp van deze flessen mogelijk beschermd was, en zodra ik hiervan op de hoogte werd gesteld, heb ik al mijn advertenties verwijderd.

Vanaf het begin heb ik de advocaten uitgelegd dat mijn bedrijf zeer kleinschalig was. Ik had slechts 10 flessen.

In de eerste sommatiebrief werd niet alleen geëist dat ik een overeenkomst zou ondertekenen om te stoppen met de verkoop, maar werd ook een geldbedrag van meer dan € 2.000 geëist. Gezien de kleine schaal van mijn bedrijf – slechts 10 flessen en geen daadwerkelijke verkoop – kon ik me niet voorstellen dat een dergelijke eis in de rechtbank stand zou houden. Daarom heb ik de overeenkomst tot staking niet ondertekend. In plaats daarvan heb ik de advocaten geïnformeerd over de beperkte omvang van mijn activiteit, de advertenties verwijderd en verklaard dat ik de flessen niet meer zou verkopen en dat veel andere leveranciers in Duitsland dezelfde flessen verkopen als ik. Ik was er oprecht van overtuigd dat dit de kwestie zou oplossen.

Desondanks kreeg ik een dwangbevel en werd ik opgezadeld met hoge juridische kosten die ik als alleenstaande moeder niet kan betalen. Het geschil werd geschat op € 50.000, wat leidde tot juridische kosten van meer dan € 3.000. Bovendien heb ik al meer dan € 500 aan advocaatkosten gemaakt, naast extra gerechtskosten (naar schatting ongeveer € 1.000).

Ik had het advocatenkantoor een betalingsvoorstel gedaan, rekening houdend met mijn moeilijke financiële situatie als alleenstaande moeder en het feit dat er geen enkele verkoop was geweest. Helaas werd dit aanbod afgewezen en kreeg ik in plaats daarvan een aanzienlijk hoger bedrag van meer dan € 3.000 gepresenteerd. Dit zijn alleen nog maar de kosten die de advocaten van VitaJuwel in rekening brengen. Daar komen nog de gerechtskosten en mijn eigen advocaatkosten bij. Dit bedrag gaat mijn mogelijkheden ver te boven, en daarom vraag ik u nu om hulp.

Ik vraag uw steun om deze kosten te dekken. Mocht er meer geld worden ingezameld dan nodig is voor deze zaak, dan zal ik het overschot gebruiken om mijn dierenwelzijnswerk in Azië voort te zetten.

Hartelijk dank voor alle hulp die u kunt bieden!

Juridische opmerkingen ter verduidelijking

• Deze tekst beschrijft mijn persoonlijke visie op de situatie en vormt geen juridisch advies.

• Mijn doel is om financiële steun te krijgen voor mijn juridische en gerechtskosten.

Veel dierenleed in Azië

De vader van mijn zoon woont in Azië, dus we brengen daar elk jaar één tot twee maanden door. Veel dieren op straat lijden vreselijk, en de meeste toeristen sluiten hun ogen voor hun benarde situatie of grijpen niet in om te helpen. Een meelevende blik helpt een hond met wonden tot op het bot niet.

In de loop der jaren zijn onze verblijven in Azië een steeds grotere financiële last geworden. Bijna elke dag heb ik medicijnen gekocht of dieren naar de dierenarts gebracht. Natuurlijk heb ik ze ook te eten en te drinken gegeven.