Ik ben opgegroeid zonder vader, in een totaal disfunctioneel gezin. Al op jonge leeftijd beloofde ik mezelf dat ik anders zou zijn – dat ik niet zou toestaan dat mijn verleden zou bepalen wie ik ben of wie ik wil worden. Ik heb mijn hele leven hard gewerkt om een betere toekomst op te bouwen. Ik heb alle tegenslagen overwonnen en uiteindelijk lukte het me om een klein restaurant te openen, iets waar ik enorm trots op was.

Toen ontmoette ik mijn man. In het begin leek alles perfect. We waren gelukkig, we trouwden en kregen kinderen. Maar na verloop van tijd veranderde de situatie. Hij werd dominant, nam het restaurant over dat ik met mijn eigen handen had opgebouwd en liet mij thuis zitten met onze kinderen. Ik kan niet meer gaan werken en ik kan zoveel jonge kinderen niet alleen laten. Het ergste van alles is dat hij gewelddadig werd en nu voel ik me volledig gevangen.

Ik heb nooit rijkdom of luxe gewild – ik droomde alleen maar van een eenvoudig leven in een klein huis met mijn kinderen, eerlijk werk doen en anderen helpen. Maar mijn plannen zijn me ontnomen. Niets voelt meer alsof het van mij is – zelfs niet het bedrijf dat ik heb opgebouwd. Hij bepaalt alles, en ik heb geen stem.

Met een bezwaard hart vraag ik om hulp. Ik wil geen materiële zaken. Ik wil alleen een kans – een kans om ergens veilig opnieuw te beginnen, met mijn kinderen, ver weg van angst en controle. Ik wil ons leven weer opbouwen met waardigheid en vrede.

Misschien is dit slechts een broze hoop, maar ik geloof dat er iemand is die het begrijpt, of ons kan helpen een weg vooruit te vinden. Bedankt voor het lezen van een stukje van mijn verhaal.