Hallo, ik heet Maciej.

Ik schrijf jullie op een belangrijk, maar moeilijk moment in mijn leven – en voor het eerst sinds lange tijd schrijf ik vanuit hoop, niet vanuit wanhoop.

Na negen ziekenhuisopnames – werkt het eindelijk

Ik ben onlangs uit de psychiatrische kliniek ontslagen na mijn negende opname. Maar deze keer is de behandeling echt gaan werken. In plaats van weer een reeks crises ervaar ik voor het eerst echte vooruitgang. Dit is een kwetsbare, maar zeer belangrijke fase in mijn herstel – en ik wil deze niet verspillen door een gebrek aan essentiële ondersteuning in deze periode.

Ik wacht nu op een plaats in een gespecialiseerd centrum voor de behandeling van depressie en angststoornissen. De wachttijd bedraagt 3 tot 6 maanden. Ik krijg geen crisiszorg meer, maar ik ben ook nog niet stabiel genoeg om volledig op eigen benen te staan.

Ik heb jaren van langdurig trauma achter de rug, waaronder seksueel misbruik door mijn eigen grootmoeder, geweld en pesterijen door leeftijdsgenoten, die mijn geestelijke gezondheid hebben aangetast. Deze ervaringen bepalen niet wie ik ben – vandaag richt ik me volledig op het weer opbouwen van mijn leven en mijn onafhankelijkheid.

Wat ik al heb – en wat ik nog mis

Ik heb een veilige woonplek – een vriend heeft me geholpen de kosten van het hostel te betalen, waarvoor ik enorm dankbaar ben. Ik heb echter geen geld voor de dagelijkse basisbehoeften:

• Eten
• Noodzakelijke medicijnen op recept

Momenteel gebruik ik:

• Asentra (sertraline) 200 mg per dag – een antidepressivum
• Lamotrigine – stemmingsstabilisator
• Prestarium – hartmedicijn
• Betaxolol – regulering van hartslag en bloeddruk
• Budezonide – behandeling van astma
• leverbeschermend middel

Deze medicijnen zijn onmisbaar om mijn toestand stabiel te houden terwijl ik wacht op verdere behandeling.

Een lichtpuntje: ik heb werk

Ik heb een baan gevonden – dat is voor mij een belangrijke stap vooruit. Mijn eerste salaris krijg ik echter pas op de 10e van de volgende maand, en dat zal ongeveer 1200 zł bedragen – een bedrag dat slechts een deel van de kosten van mijn kamer dekt.

Ik vraag niet om ondersteuning op de lange termijn. Ik heb alleen hulp nodig voor deze korte, tijdelijke periode – totdat ik geld ga verdienen en aan de volgende fase van mijn behandeling begin.

Transparantie

Ik begrijp dat vertrouwen op internet opgebouwd moet worden. Ik stuur graag privé geanonimiseerde ziekenhuisdocumentatie en mijn ontslagbrief naar iedereen die mijn situatie wil verifiëren.

Waarom dit belangrijk is

Voor het eerst sinds lange tijd zie ik een reële kans op een stabiel leven. Ik heb slechts een beetje steun nodig om deze overgangsfase veilig door te komen – voordat ik op eigen benen kan staan.

Elk bedrag – zelfs het kleinste – telt echt mee en brengt me dichter bij stabiliteit.

Ik dank jullie uit de grond van mijn hart voor het lezen van dit verhaal en voor alle steun die jullie kunnen bieden.

Maciej