Hallo allemaal!

Wij zijn een gezin met twee prachtige meisjes. Ons verhaal begint in december 2014. Ik was 26 jaar oud, kwam uit Sicilië en had geen idee wat ik met mijn leven wilde doen. Hij was vijf jaar ouder dan ik, een zeeman uit Apulië. Na 7 maanden raakte ik zwanger van onze eerste dochter. We waren er niet op voorbereid, we hadden een langeafstandsrelatie, maar we staken de handen uit de mouwen, huurden een huis in Sicilië en begonnen ons leven te plannen. Zodra Greta was geboren, zocht ik een baan, die gelukkig ook kwam, een fatsoenlijke en respectabele baan als administratief medewerkster met een contract voor onbepaalde tijd. Dit hielp mijn partner bij het aanvragen van een overplaatsing. Zo investeerden we in de loop van de eerste twee jaar alles in de aankoop van een huis. Omdat we nooit op financiële steun van onze familie konden rekenen, hebben we heel wat offers moeten brengen. Drie jaar later raakte ik zwanger van onze tweede dochter, Giorgia. Na heel wat bureaucratische rompslomp zijn we erin geslaagd om de overplaatsing van mijn partner definitief rond te krijgen. Het leven kost veel geld en dat is voor ons allemaal duidelijk. Omdat we allebei een baan hebben, leven we van ons salaris, waarvoor ik altijd dankbaar ben, want er zijn mensen die dat niet hebben en zeker met andere, meer concrete zorgen leven. We mogen niet klagen, we hebben een eigen huis, twee vaste banen en twee gezonde dochters. Maar we komen maar net de maand door. We zouden heel graag trouwen en onze droom waarmaken, maar onze dochters hebben prioriteit, dus we slagen er niet in om geld opzij te zetten, laat staan om dat aan onszelf te besteden in plaats van aan hen. Er zijn zoveel mensen die niet leven met het zoeken naar aanbiedingen of zich afvragen of ze zich die maand al dan niet een pizza buiten de deur kunnen veroorloven, dus vraag ik of jullie zouden willen bijdragen aan de verwezenlijking van deze kleine maar grote droom ❤️