Hoi, ik ben Vlad, een student die op zichzelf woont in een ander land en bezig is een toekomst op te bouwen — terwijl ik vasthoud aan een droom die al ontstond voordat ik zelfs maar kon lopen.

Toen ik nog een baby was, had mijn vader een BMW 3-serie. Ik herinner me de details van de auto niet meer, maar ik weet nog wel hoe het voelde om erbij te zijn. Hij had een bepaalde uitstraling – iets dat diep in mij iets losmaakte, zelfs als klein kind. Op een dag moest hij hem verkopen. Ik begreep niet helemaal waarom, maar ik herinner me wel het verdriet. Er bleef iets bij me hangen die dag. Ik beloofde mezelf:

“Op een dag zal ik mijn eigen 3-serie hebben.”

De jaren gingen voorbij, en die vonk is nooit gedoofd. De auto die iets in mij aanstak, werd mijn droom. En toen ik eindelijk mijn rijbewijs haalde, begon ik te sparen – euro voor euro – om die droom werkelijkheid te laten worden. Niet voor een gloednieuwe auto. Niet om mee te pronken. Maar voor de BMW E92 – een auto die alles voor me betekent. Een auto die de band vertegenwoordigt die ik met mijn vader had, en de belofte die ik mezelf als kind heb gedaan.

Maar deze droom is niet meer alleen van mij.

Ik heb een broertje, tien jaar jonger dan ik. Hij groeide op terwijl hij zag hoe ik geobsedeerd was door auto's – net zoals ik ooit naar onze vader keek. Ik heb mijn liefde voor de E92 aan hem doorgegeven. Nu is het iets waar we het voortdurend over hebben. We dromen ervan om er samen in te rijden. Erin te zitten. De motor te horen brullen. Alleen al de gedachte dat ik hem er op een dag mee zou ophalen...

Dat is de droom binnen de droom.

Maar het leven heeft dat niet gemakkelijk gemaakt.

Ik ben in mijn eentje verhuisd om te gaan studeren, ver weg van mijn familie. Ik nam een baantje om in mijn eigen onderhoud te voorzien, in een poging te sparen voor de auto, de huur te betalen en de lessen bij te houden. Ik werkte zo hard dat ik een burn-out kreeg. Ik zakte voor het jaar. Ik moest mijn baan opzeggen. Nu doe ik hetzelfde jaar over en betaal ik de huur en het collegegeld met het weinige dat ik verdien. Ik heb alles geprobeerd wat ik kon om deze droom in mijn eentje te verwezenlijken.

Maar ik kan het niet alleen.

Daarom ben ik hier en vraag ik om uw hulp.

Ik probeer € 15.000 in te zamelen om mijn eerste auto te kopen – een auto waar ik al meer dan tien jaar van droom. Niet voor de luxe. Niet voor de snelheid. Maar voor wat hij voor mij betekent, en de band die hij vertegenwoordigt tussen twee broers die geloven in iets dat groter is dan zijzelf.

Als je ooit een droom hebt gehad die net buiten bereik leek...

Als je ooit in moeilijke tijden ergens aan hebt vastgehouden...

Als je ooit hebt willen bewijzen dat dromen kunnen overleven, zelfs als al het andere in duigen valt...

Dan begrijp je waarom dit belangrijk is.

Zelfs alleen een share, een vriendelijk woord of een kleine donatie brengt me dichter bij iets dat ik in mijn hart draag sinds ik als kind op de achterbank zat, uit het raam staarde en keek hoe mijn vader in die oude 3-serie reed.

Echt bedankt — van mij en van het kleine broertje dat nog steeds wacht op dat eerste ritje.

Met heel mijn hart,

Vlad