Hé, hallo, ik ben Bigan!

Zo noemen mijn vrienden me en hieronder vertel ik je mijn verhaal en waarom we hier zijn

Allereerst denk ik niet dat ik heel anders ben dan jij. Een van de belangrijkste dingen voor mij is vriendschap. Ik breng graag tijd door met mijn vrienden, ik hou van uitgebreide maaltijden waarbij lekker gegeten en veel gelachen wordt, concerten, goede films en ik ben dol op mijn twee katten.❤️

De belangrijkste les die ik de afgelopen twee jaar heb geleerd, is dat het oké is om hulp te vragen.

In oktober 2022, op 42-jarige leeftijd, werd bij mij tijdens een routineonderzoek galwegkanker vastgesteld. Dit type kanker komt verrassend weinig voor bij jonge mensen en er zijn geen uitgebreide behandelplannen in Roemenië, zodat de levensverwachting de sombere cijfers uit de statistieken zou kunnen overtreffen. De geschatte levensduur voor mij, op het moment van de diagnose, was maximaal 6 maanden.

Na al dit schokkende nieuws kwam ik in contact met een arts uit Oostenrijk die inderdaad de uitspraken van de artsen in Roemenië bevestigde. Maar omdat er in mijn leven altijd een MAAR is geweest, verzekerde hij me dat we, door de juiste behandeling te volgen, de levensverwachting tot voorbij die 6 maanden konden verlengen. Zo ben ik in december 2022 in Wenen begonnen met een behandeling met cytostatica. Ik moest hiervoor kiezen om te kunnen blijven leven, ondanks de financiële en fysieke inspanningen die ik me bewust was dat ik op me zou nemen.

De eerste twee jaar reageerde ik goed op de behandeling, kwam ik aan in gewicht, waren de tumoren inactief, waren de tumormarkerwaarden binnen de normale waarden en ging ik om de vijf weken naar Wenen voor behandeling. Ik werd 45 jaar en was heel blij dat ik lang genoeg had geleefd om dat te vieren met alle mensen die mij dierbaar zijn, en dat ik professioneel actief kon blijven, zelfs in deeltijd :). Het is heel belangrijk dat de behandeling en de positieve ontwikkeling mij in staat stelden te werken om de kosten van de behandeling te kunnen dekken.

Voor 2025 had ik hoge verwachtingen. Mijn arts vertelde me dat als we goede resultaten zouden hebben bij de CT-scan in januari, we de tijd tussen de chemotherapiebehandelingen zouden verlengen tot 6 weken. Ik was optimistisch, ik dacht dat mijn lichaam enerzijds een langere pauze zou krijgen om te herstellen en dat het ook financieel wat rust zou brengen.

Januari bracht minder goed nieuws: een deel van de tumoren was weer actief – ze hadden resistentie ontwikkeld tegen de stoffen in de chemotherapie. Daarom moesten we het behandelplan en de frequentie van de behandelingen aanpassen. Nu ga ik om de drie weken en ik hoop met heel mijn hart dat ik goed op de behandeling zal reageren en dat ik over twee jaar hier terug kan komen om te helpen bij het inzamelen van geld voor andere goede doelen.

Om deze behandeling, waarvan ik weet dat die nog minstens een jaar zal duren, te kunnen voortzetten, heb ik nog 50.000 euro nodig, die ik op dit moment heel moeilijk in mijn eentje bij elkaar kan krijgen.

Als ik 5.000 mensen zou vinden die bereid zijn om elk 10 euro te doneren, zou ik het benodigde bedrag bij elkaar krijgen om mijn behandeling af te ronden.

Voor meer informatie kunt u contact met mij opnemen via het e-mailadres [email protected].

Hartelijk dank voor de tijd die u aan mij hebt besteed door dit bericht te lezen❤️

Ik wens je een fantastische dag!

Georgiana Bigan