Het smeekbede van een moeder: in de steek gelaten, bedreigd en worstelend om te overleven
Het smeekbede van een moeder: in de steek gelaten, bedreigd en worstelend om te overleven
Originele Engels tekst vertaald in Nederlands
Originele Engels tekst vertaald in Nederlands
Beschrijving
Mijn naam is Aliya Valeria en ik ben moeder van drie prachtige kinderen — mijn oudste zit op school en mijn twee jongsten zijn pas 4 en 3 jaar oud.
Twee jaar geleden vertrok mijn man om in het buitenland te gaan werken en zei hij dat hij nooit meer terug zou komen. Sindsdien sta ik er alleen voor, zonder steun of een vast inkomen, en doe ik er alles aan om mijn kinderen veiligheid, warmte en een thuis te bieden.
Maar het meest pijnlijke begon niet toen hij vertrok, maar toen zijn familie agressief werd.
We kunnen niet op ons geregistreerde adres wonen — het is simpelweg onveilig. Zijn grootmoeder en zijn ex-vriendin kwamen meerdere keren naar ons huis, beukten op de deur, beschadigden het slot, goten vloeistof bij de ingang en bedekten de muren en de deur met beledigende woorden.
Ze schreeuwde naar mijn kinderen, noemde ze 'bastaarden' en wenste dat ze zouden sterven. Op een gegeven moment dreigde ze vloeistof over ons heen te gooien, waarbij ze suggereerde dat dit letsel zou kunnen veroorzaken. Dit is niet alleen kwetsend – het is angstaanjagend. Ik kan niet toestaan dat mijn kinderen opgroeien in voortdurende angst en gevaar.
Nu zitten we ondergedoken op een onbekende plek, zonder familie of steun, in een poging een nieuwe start te maken. Maar onze problemen houden niet op bij bedreigingen. Mijn twee jongste kinderen zijn vaak ziek en mijn jongste lijdt aan ernstige dermatitis in zijn gezicht, wat intense pijn en ontstekingen veroorzaakt. De behandeling is duur en ik kan het me simpelweg niet veroorloven. Vanwege hun frequente ziekte kan ik geen baan vinden – werkgevers zijn bang dat ik vaak met ziekteverlof zal moeten gaan.
We hebben moeite om zelfs de basisbehoeften te betalen: huur, eten, kleding, luiers, schoolspullen en medicijnen.
Ik vraag om hulp, niet omdat het gemakkelijk is, maar omdat ik geloof dat er mensen zijn die genoeg om ons geven om een verschil te maken. Elke bijdrage, hoe klein ook, kan ons helpen een stap te zetten naar een leven zonder angst en mijn kinderen de veiligheid te geven die ze verdienen.
En als u niet financieel kunt helpen, betekenen uw vriendelijke woorden, gebeden en het delen van ons verhaal net zoveel.
Vanuit het diepst van mijn hart: bedankt voor het lezen van ons verhaal.
Met dankbaarheid,
Aliya Valeria