Ik had nooit gedacht dat ik dit zou schrijven. Mijn naam is Mykola, ik ben 25 en ik vecht voor de toekomst van mijn dochter.

Na jaren van scheiding door de oorlog en werken in het buitenland om te overleven, werd ik eindelijk herenigd met mijn 4-jarige dochter, Emily. Maar onze hereniging werd met stilte ontvangen. Ze spreekt niet. Ze noemt me geen 'papa'.

De diagnose (januari 2026)

We hebben zojuist de officiële resultaten van de ADOS-2 klinische test ontvangen. Het oordeel is hartverscheurend: autismespectrumstoornis, niveau 3 (hoge ondersteuningsbehoefte).

Emily is non-verbaal.

Ze heeft constante zorg nodig.

Ze zit gevangen in haar eigen wereld.

(Zie de bijgevoegde medische documenten in de galerij hieronder).

Het probleem: we kunnen niet wachten tot september

We wonen momenteel in een klein stadje in Polen. Het openbare gezondheidszorgsysteem (NFZ) heeft ons een afspraak bij een psychiater aangeboden in september.

Voor een 4-jarig kind met autisme is 8 maanden wachten zonder therapie een ramp. Het betekent dat ze de cruciale periode mist waarin haar hersenen leren praten.

De oplossing

We moeten onmiddellijk naar een grote stad verhuizen, waar particuliere specialisten Emily NU kunnen aannemen, niet pas in de herfst.

Waarom hebben we $10.000 nodig?

Ik werk hard, maar als enige kostwinner die in een bedrijfswoning woont, kan ik de kosten van deze noodverhuizing niet vooruitbetalen. Jullie donaties dekken:

Onmiddellijke verhuizing: borg en eerste maanden huur voor een veilig appartement in een grote stad.

Privétherapie: intensieve logopedie en sensorische integratie vanaf volgende week.

Medische kosten: Consulten bij een particuliere psychiater om de diagnose te bevestigen en indien nodig medicatie te krijgen.

Ik ben haar enige hoop.

Banken hebben me afgewezen. Ik heb geen rijke familieleden. Ik heb alleen mijn geloof en jullie – mensen die om haar geven.

Help me alstublieft deze wachttijd van 8 maanden te omzeilen. Elke dollar brengt Emily dichter bij haar eerste woord.

Hartelijk dank vanuit het diepst van mijn hart als vader.