Het valt me niet mee om deze woorden op te schrijven, maar vandaag doe ik dat met alle oprechtheid en kwetsbaarheid die dit moment met zich meebrengt.

Mijn naam is Sara, ik ben 42 jaar oud en ik maak een van de moeilijkste periodes van mijn leven door, gekenmerkt door ernstige gezondheidsproblemen en een financiële situatie die we niet langer kunnen volhouden.

Ik heb al geruime tijd last van chronische hoofdpijn die een grote invloed heeft op mijn dagelijks leven, gepaard gaande met voortdurende duizeligheid en ernstige evenwichtsstoornissen die mij vaak zelfs verhinderen om uit bed te komen. Daarbij komt nog endometriose, een pijnlijke en vaak onzichtbare aandoening, die voortdurende behandelingen en bezoeken vereist, waardoor zelfs de eenvoudigste dingen moeilijk worden. Daarnaast heb ik last van een ernstige depressie die elke dag nog zwaarder maakt en ben ik het grootste deel van de tijd bedlegerig, waardoor ik geen normaal leven kan leiden. Het afgelopen jaar is de situatie drastisch verslechterd: door een infectie als gevolg van een niersteen heb ik mijn leven op het spel gezet. Het was een zeer zware periode, vol angst, ziekenhuizen en lijden.

Vanwege mijn aandoening werk ik al vele jaren niet meer en heb ik een erkende arbeidsongeschiktheid van 67%. Desondanks ontvang ik zelfs geen alimentatie meer, en dit heeft onze financiële situatie nog verder verslechterd.

Ik heb geen vader die me helpt: hij heeft ervoor gekozen me in de steek te laten en niet in mijn leven aanwezig te zijn. Ik heb geen vrienden of naaste familieleden die echt voor ons zorgen of zich zorgen maken over hoe het echt met ons gaat.

De enige persoon die altijd aan mijn zijde is gebleven, is mijn moeder. Zij is degene die alles regelt, helemaal alleen. Ook zij lijdt aan een chronische ziekte, maar ze heeft haar gezondheid, haar controles en alles opzij moeten zetten om voor mij en mijn voortdurende behoeften te zorgen. Ze draagt een enorme last, zowel fysiek als emotioneel, en haar zo te zien is een van de dingen die me het meeste pijn doen.

Ook mijn hondje Yuna, die voor mij familie is, heeft gezondheidsproblemen gehad en heeft verzorging nodig, waardoor de kosten nog verder zijn gestegen.

De moeilijkheden zijn steeds groter geworden: doktersbezoeken, behandelingen, medicijnen, de dierenarts, de hypotheek, rekeningen en dagelijkse uitgaven. Op sommige momenten dachten we echt dat we het niet meer zouden redden.

Het opzetten van deze inzamelingsactie was een van de moeilijkste stappen in mijn leven. Het betekent toegeven dat ik het niet alleen red, maar ook hopen dat er nog iemand is die bereid is ons te helpen.

Mijn doel is om de meest dringende kosten op het gebied van gezondheid en de hypotheek te kunnen dekken, en een beetje ademruimte te krijgen om deze situatie het hoofd te kunnen bieden zonder de constante angst dat we het niet redden.

Elke bijdrage, hoe klein ook, kan echt een verschil maken voor ons. Het is niet alleen financiële steun, maar ook een gebaar waardoor we ons minder alleen voelen.

Als je niet kunt doneren, is het delen van deze inzamelingsactie ook een waardevolle hulp.

Hartelijk dank aan iedereen die ons verhaal leest, aan iedereen die besluit ons te helpen en aan iedereen die ons steunt, al is het maar in gedachten.

God zegene jullie..🙏

Bedankt

Sara