Hallo allemaal,

Mijn naam is Diana Pana, ik ben 32 jaar oud en kom uit Boekarest.

Ik schrijf dit bericht met een zwaar hart en in de hoop dat ik mensen met een groot hart zal vinden die mij kunnen steunen in een uiterst moeilijke periode in mijn leven.

Ik ben door de huurdersvereniging voor de rechter gedaagd vanwege achterstallige onderhoudskosten. Vorig jaar ben ik erin geslaagd het totale bedrag te betalen via een banklening, net voor de eerste zitting, maar de procedure is doorgegaan. Mijn moeder was bij de zitting aanwezig, maar er waren ook zittingen die ik als vertrouwelijk beschouw, laten we zeggen, waar zij niet bij was. Ik heb dit achteraf op het portaal van de rechtbank gezien, wat mij doet vermoeden dat alles tegen ons was gericht. Helaas kon ik door mijn moeilijke financiële situatie deze kosten niet bijhouden; ik loop al een maand achter met de alimentatie, wat een kwelling voor me is, aangezien ik enorm hard heb gevochten om uit deze situatie te komen.

Het begon allemaal nadat ik om gezondheidsredenen mijn vorige baan moest opgeven; ik heb een hernia en kan eigenlijk geen fysieke inspanning meer leveren. Ik had geen andere keuze en sindsdien was mijn inkomen vrijwel onbestaande, totdat ik erin slaagde een baan te vinden die geen fysieke inspanning vereist.

Mijn moeder heeft een handicap en krijgt helaas geen financiële steun. Ze heeft het geprobeerd en heeft bij het gemeentehuis steeds gevraagd of ze een invaliditeitsuitkering kan krijgen, maar daar zeiden ze dat ze haar aandoening (parese aan de rechterkant, ze kan haar hand nauwelijks gebruiken) niet als een handicap beschouwen. Daardoor rust de volledige verantwoordelijkheid voor het onderhoud, de hypotheeklasten en de overige huishoudelijke uitgaven rusten alleen op mijn schouders, terwijl ik nog maar een kind ben.

Daarnaast heb ik ook nog een paar huisdieren waar ik dagelijks voor zorg. Ik kan ze niet opgeven, het zijn onschuldige wezens die van mij afhankelijk zijn, en hun liefde is een van de weinige dingen die me nog overeind houden. Ik doe mijn uiterste best om ze voedsel, warmte en veiligheid te bieden, maar het wordt steeds moeilijker.

Ik heb geprobeerd het alleen te redden, maar nu zit ik in een impasse. De gerechtskosten, achterstallige alimentatie, de hypotheek en de lopende schulden overweldigen me (ik kan dit aantonen met documenten, een gehandicaptenverklaring en medische dossiers).

Ik doe deze oproep vanuit het diepst van mijn hart aan jullie, degenen die begrijpen wat het betekent om moeilijke tijden door te maken, het gevoel te hebben dat er geen uitweg meer is, maar toch niet willen opgeven.

Elke hulp, hoe klein ook, telt enorm. Ik wil gewoon verder kunnen gaan, mijn evenwicht vinden en uit deze situatie komen.

Ik dank jullie uit de grond van mijn hart voor alle steun – financieel, het delen van de campagne of een bemoedigend woord!