Inleiding

Ik had nooit gedacht dat ik op mijn 28e de worstelingen van mijn gezin in het openbaar zou moeten delen en om financiële hulp zou moeten vragen. Jarenlang heb ik geprobeerd sterk te blijven, alles op mijn schouders te nemen en het op eigen kracht te redden. Helaas ben ik tegen een muur aangelopen. Mijn gezondheid gaat achteruit, de ziekte vordert met de dag en met het minimumloon heb ik zonder uw steun absoluut geen kans op herstel.

Mijn verhaal en gezinssituatie

Mijn dagelijks leven ziet er heel anders uit dan dat van de meeste mensen van mijn leeftijd. We leven onder ongelooflijk moeilijke omstandigheden: mijn beide ouders zijn ernstig gehandicapt. Twintig jaar geleden overleefde mijn moeder een gruwelijk verkeersongeval en vier jaar geleden kreeg mijn vader een zware beroerte. Hij ontvangt slechts een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering en we hebben voortdurend moeite om rond te komen. Ik ben de enige in het gezin die kan werken. Mijn dagelijkse realiteit is een voortdurende strijd om te overleven en voor mijn dierbaren te zorgen.

Bovendien is ons gezin getroffen door een zeldzame genetische aandoening die onze tanden agressief aantast. Ik, mijn moeder en mijn twee jongere zusjes hebben hier last van.

Hoe de pandemie mijn kans op gezondheid wegnam

Vóór de pandemie heb ik, ondanks alle ontberingen, hard gevochten en alles gedaan wat ik kon om mijn gebit in redelijke conditie te houden. Helaas werd mijn functie geschrapt na de ineenstorting van de arbeidsmarkt. Ik verloor mijn financiële stabiliteit en met mijn huidige salaris is het onmogelijk om ook maar een cent te sparen. Door het uitblijven van regelmatige, dure behandelingen vorderde de ziekte als een lawine. Vandaag putten constante pijn, chronische ontstekingen in mijn lichaam en moeite met eten mijn laatste krachten uit.

Bovendien heeft mijn jongste zusje ook dringend tandheelkundige behandeling nodig. Als haar oudere zus is haar gezondheid mijn absolute prioriteit, maar ik weet dat als mijn eigen gezondheid volledig in het gedrang komt, ik niemand meer kan helpen.

Het doel: waarom Turkije en waarom 55.000 PLN (ca. € 9.000)?

De kosten voor een tandheelkundige behandeling in Polen werden geraamd op bedragen die, voor iemand met een minimumloon, net zo goed de kosten van een ruimtereis zouden kunnen zijn. Mijn enige kans om weer een normaal leven te leiden is een volledige reconstructie: het trekken van alle tanden die door de genetische aandoening zijn aangetast en het plaatsen van tandimplantaten. Ik heb gekozen voor een kliniek in Turkije omdat dit de enige manier is om deze complexe ingreep volgens de hoogste medische normen te ondergaan, maar voor een fractie van de kosten in eigen land.

Toch bedragen de totale kosten van de operatie, het vaste kunstgebit, de medische onderzoeken en de reis 55.000 PLN. Dit is een bedrag dat ik de komende jaren niet op mijn bankrekening zal zien verschijnen.

Een verzoek om hulp

Deze inzamelingsactie gaat niet over "er mooi uitzien". Het is een strijd voor mij om normaal te kunnen functioneren, te kunnen werken en de kracht te hebben om voor mijn gehandicapte familie te blijven zorgen. Om te leven zonder pijn, zonder schaamte en zonder de constante angst dat chronische infecties mijn lichaam zullen vernietigen.

​Vanuit het diepst van mijn hart vraag ik om elke donatie, hoe klein ook. Als u mij niet financieel kunt steunen, deel dan alstublieft mijn verhaal. Elke keer dat het wordt gedeeld, brengt dat een sprankje hoop.

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal. 🫶