Wie ben ik en waar verzamel ik voor

Wie ben ik? Iemand die zijn plek in de wereld niet kan vinden en voor wie de tijd is gekomen om zijn leven tot nu toe onder ogen te zien. Al meer dan 11 jaar ben ik van plan om de El Camino te lopen, ik ben er al sinds ik er voor het eerst over hoorde mee bezig. Deze tocht was lange tijd slechts een droom — ik stelde het uit, legde het opzij, maar het kwam steeds weer terug, het liet me geen rust.

Er stond veel in de weg van dit plan...

• Sinds mijn 23e worstelde ik met mijn gezondheid, waardoor ik lange tijd niet kon vertrekken. De angst dat ik onderweg een paniekaanval zou krijgen vanwege mijn slechte gezondheid, en het strenge dieet dat ik moest volgen, drukten ook hun stempel op de planning
• In een vreemd land waar ik de taal niet sprak, alleen, als vrouw, durfde ik er niet aan te beginnen. Het kwam meerdere keren ter sprake, maar men raadde het me af. Alleen durfde ik het niet, en met iemand anders wilde ik het niet doen; mijn toenmalige ex stond er niet open voor, dus stelde ik het uit
• Toen ik dit allemaal achter me had gelaten, had ik geen tijd meer, omdat ik een baan had waar ik 40 dagen niet weg kon om het te kunnen doen, en daar heb ik mezelf vervolgens tot ik opgebrand was in gejaagd...
• Toen kwam ook nog eens de coronacrisis en nam mijn paniekstoornis de overhand, waardoor ik in therapie moest omdat ik mentaal vastliep, en zo gingen er weer jaren voorbij... zo komen we bij het heden, waar...

Mijn gezondheid komt langzaam weer op orde dankzij de therapieën, de juiste behandeling en het professionele team dat nu achter me staat. Mijn diagnose (neurodivi), die eindelijk onthulde waar ik mee te maken had, stelde me in staat om de weg naar echt herstel en zelfacceptatie in te slaan.

Waarom dit belangrijk voor me is

In 2022 heb ik daar een maand als vrijwilliger doorgebracht — deze ervaring heeft letterlijk mijn leven gered, zonder dit had ik de revalidatie zeker niet met gezond verstand doorstaan. Vanaf dat moment kwam ik als een ander mens terug. De mensen en de gemeenschap die ik daar heb leren kennen (Juan, Erik en Las Aguedas) zal ik voor altijd in mijn hart koesteren. Ik vertrok in tranen, maar toen wist ik al: op een dag kom ik terug.

Het is zo gelopen dat ik nu weer terug naar de start moet. Er is niets dat me tegenhoudt. Ik heb geen verplichtingen meer (werk, privéleven, huurwoning, huisdier) waardoor ik het nog langer zou moeten uitstellen. Ik ga op pad.

Ik ben aan het sparen om deze tocht eindelijk in september van dit jaar te kunnen maken: mentaal en spiritueel heb ik me er tot nu toe op voorbereid, maar fysiek (vooral omdat ik momenteel werkloos ben en dus vooral financieel) heb ik hulp nodig om het te kunnen realiseren.

Deze tocht is niet zomaar een wandeling. Het is een pelgrimstocht. Voor mij is het tegelijkertijd het afsluiten van 34 jaar en een nieuw begin. Een terugkeer naar de plek waar ik ooit heb mogen ervaren wat echt leven is. Een nieuw soort ontmoeting met mezelf — nu niet meer naar binnen, maar naar buiten gericht, terwijl ik de ups en downs van de reis beleef.

De revalidatie in Tündéhegy in 2022 was voor mij een 'innerlijke Camino'. Nu wil ik dit verhaal met me meenemen en aan het einde van de reis, bij zonsondergang, loslaten wat ik toen en daar heb ervaren, vieren wat ik sindsdien heb overwonnen en heb kunnen loslaten, en onder ogen zien wie ik ben.

Er is ook een specifieke plek waar ik naar terug moet keren:

een restaurant in de buurt van Astorga, waar ik jaren geleden een biljet van 1000 forint heb achtergelaten als onderdeel van een verzameling. Het is een kleine, maar belangrijke missie voor mij om te kijken of het er nog ligt.

Waarvoor wordt het geld gebruikt?

Ik besteed de steun voor 100% aan de reis:

• reis (vliegtuig / bus)
• accommodatie (pelgrimsherbergen, albergues)
• dagelijkse maaltijden (rekening houdend met een speciaal, allergeenvrij dieet)
• basisuitrusting (schoenen, rugzak, kleding)
• verzekering en basisveiligheidskosten
• omgaan met eventuele onverwachte situaties
• organisatie van evenementen voor het reisverslag en het ontvangen van gasten

Dank

Als je het gevoel hebt dat je aan deze reis wilt bijdragen — financieel, door het te delen of zelfs alleen maar met een vriendelijk woord of aanmoediging — dan ben ik je daar heel dankbaar voor.

Deze reis is persoonlijk, maar ik ga er niet alleen doorheen. Elke steun is een stap op de weg die ik, als ik thuiskom, graag wil delen met de gemeenschap – met jullie, die op de een of andere manier hebben bijgedragen aan de realisatie ervan, in de vorm van een bijeenkomst en een verslag van mijn ervaringen.

Bedankt dat je me helpt door mijn steun te zijn op deze reis.