Twee dagen geleden veranderde een leven in een oogwenk.

Een dierbare vriendin van mij, Aniko, kreeg een auto-ongeluk terwijl ze met haar vijf maanden oude zoontje op reis was. In een oogwenk moest ze uitwijken om een tegemoetkomende auto te ontwijken. Hun auto raakte van de weg en botste tegen een boom.

Zij heeft het overleefd, maar met beide armen gebroken en meerdere verwondingen. Desondanks is haar toestand stabiel, en daar zijn we ontzettend dankbaar voor.

Haar zoontje werd uit zijn autostoeltje geslingerd. Hij werd per helikopter naar het ziekenhuis gebracht, maar ondanks de snelle en deskundige hulp van het medische team waren zijn verwondingen te ernstig. Na twee dagen vechten is hij vandaag van de beademing gehaald.

Er zijn geen woorden voor een verlies als dit. Het is iets wat geen menselijk brein echt kan bevatten. In één enkel moment verloor ze haar kind, terwijl ze zelf ook een verwoestend fysiek en emotioneel trauma opliep.

Ze heeft al een handoperatie ondergaan en er staan haar nog meer ingrepen, een langdurige behandeling en maandenlange revalidatie te wachten.

Ik kan me niet voorstellen hoe zwaar het is om te rouwen om haar zoon terwijl ze ook probeert te herstellen van haar eigen verwondingen.

Geen enkel bedrag ter wereld kan vervangen wat ze heeft verloren. Maar in deze onvoorstelbaar moeilijke tijd wil ik ervoor zorgen dat ze zich geen moment zorgen hoeft te maken over hun hypotheek, medische ingrepen, revalidatiekosten, hulpmiddelen of dagelijkse uitgaven.

Ze is bij het ongeluk ook haar auto kwijtgeraakt en als het kan, zou ik graag helpen genoeg geld in te zamelen om die te vervangen.

Haar man draagt nu alles in zijn eentje: hij zorgt voor het gezin, verzorgt haar en gaat een verlies tegemoet dat geen enkele ouder ooit zou moeten doorstaan.

Ik ken haar als iemand met een warm hart, een levendige geest en een natuurlijk instinct om anderen te helpen. Ze heeft mij en mijn gezin meer dan eens stilletjes en onbaatzuchtig gesteund. Dit is mijn manier om iets terug te doen.

Ik kan haar zoontje niet teruggeven. Maar ik wil graag net zoveel geld voor haar inzamelen als het aantal keren dat ze een glimlach op mijn gezicht heeft getoverd of mijn gezin heeft gesteund.

Als je je geroepen voelt om te helpen, zou elke steun meer betekenen dan woorden kunnen uitdrukken.

En zo niet, dan is het al iets betekenisvols om gewoon aan hen te denken.

Bedankt voor het lezen en voor je vriendelijkheid.