Ik ben Anja, alleenstaande moeder, en er is niets wat ik liever doe – maar langzamerhand raak ik uitgeput...

De volgende regels beschrijven mijn situatie en mijn verzoek aan jullie...

Ik heb twee jongens, allebei geweldig.

Mijn oudste was altijd al een medisch geval. Al tijdens de zwangerschap deden zich onverklaarbare afwijkingen voor, maar daar werd toen nog geen verder belang aan gehecht. Direct na de geboorte begon het echter. Afwijkingen aan het hoofd, afwijkingen aan de heup, afwijkingen in de groei. Alles is meerdere keren onderzocht, we zijn tussentijds regelmatig bij 20 verschillende artsen geweest. Geen van deze artsen kon een diagnose stellen, tot op de dag van vandaag niet. Iedereen heeft hem echter op de een of andere manier behandeld, ook operaties aan de heupen zijn na jaren van proberen uitgevoerd (op 12-jarige leeftijd dysplasie aan beide kanten). Alle gewrichten zijn niet in orde en veroorzaken problemen. Omdat hij te weinig groeide, werd een toen nieuw medicijn bij hem uitgeprobeerd. Jarenlang moest ik hem thuis twee keer per dag een injectie geven. Deze behandeling werd abrupt beëindigd met de woorden: "Zo, ik wens u het allerbeste, de therapie is afgelopen. Het medicijn is erg duur en het heeft ook niets opgeleverd."

Kort voordat mijn oudste meerderjarig werd, kreeg hij spontaan een bijzondere vorm van epilepsie. Deze is niet met medicijnen te behandelen. De artsen denken dat het allemaal aan de onderliggende aandoening ligt – die echter nooit gediagnosticeerd kon worden. Volgens de artsen is hij een medisch unicum. Door zijn valpartijen heeft hij al (onherstelbare) verwondingen opgelopen aan zijn schedel, wervels en schouder. Hoewel hij inmiddels meer dan 20 jaar oud is, kan hij niet zelfstandig wonen. Hij woont dus bij mij. Hij mocht niet eens normaal aan een opleiding beginnen. De pensioendienst heeft hem alleen maar dwarsgezeten. Nu volgt hij een opleiding die het arbeidsbureau als enige heeft goedgekeurd. Anders had hij geen financiering gekregen. We krijgen überhaupt geen financiële steun van waar dan ook, want grijze zones worden niet betaald. Zonder diagnose geen geld. Dit alles is voor ons allemaal erg zwaar om te dragen en langzaam raken we uitgeput. Als er nu bij een van ons nog een depressie of iets anders bijkomt, dan weet ik het ook niet meer.

Mijn kleintje is psychisch behoorlijk aangedaan. Hij krijgt paniekaanvallen als zijn grote broer een aanval heeft. Hij vraagt me steeds weer of een aanval ook heel erg kan aflopen. Hij is extreem bang voor zijn broer! En ik ook voor mijn zoon.

Ik had zelf geen tijd om naar mijn doktersafspraken te gaan, dus ik ben nu ook behoorlijk aangedaan. Ik heb de rekening al gekregen – onlangs kon ik een operatie niet meer uitstellen.

Door de vele doktersafspraken van mijn zoon staat mijn baan op de tocht (te veel verzuim). Mijn vorige baan ben ik om dezelfde reden kwijtgeraakt. Maar met epilepsie mag mijn oudste geen rijbewijs halen, dus moet ik hem naar de afspraken brengen. Zijn vader geeft er helemaal niets om en heeft dat ook nooit gedaan.

Ik zie een kans voor ons in een verhuizing naar een eigen huis. Een huis met minder bronnen van ongelukken. We wonen momenteel in een oud huis – veel muren, steile trappen, scherpe tegelsranden enz. Als ik mijn baan verlies, kan ik als enige kostwinner de huur ook niet meer betalen.

Door te verhuizen zou mijn jongste zoon eindelijk ook zijn eigen kamer krijgen. Hij heeft dringend een plek nodig waar hij zich prettig en veilig voelt, zodat hij niet breekt onder wat hij heeft meegemaakt.

Help ons alstublieft met een kleine donatie.

Met het geld zou ik het liefst gezondheid kopen! Aangezien dat niet mogelijk is, streef ik de droom na van een eigen huis voor mijn jongens en mij. Ik hoop daarmee ook een beetje meer gezondheid voor ons drieën te krijgen!!!

Misschien zou ik zelfs een zomerkeuken hebben – vanwege mijn gezondheidsklachten maak ik zelf tincturen, crèmes en theeën van geneeskrachtige kruiden.

En misschien zou ik een naaikamer hebben. Naaien geeft me ontspanning en misschien zou ik het dan zelfs als bijverdienste kunnen doen.

Doneer alstublieft, maar niet uit medelijden, maar omdat u het kunt en wilt!

Ook een kleine donatie helpt.