Hoofdstuk 1 - Teaser: Het begin van een droom is voltooid. (De narcist)

De neonlichten van de nachtclub flikkerden op het ritme van de zware bas. Het was een van die avonden waarop alles mogelijk leek. Kim voelde zich niet op zijn plaats, maar werd door zijn vrienden aangespoord om zich te ontspannen. Hij leunde tegen de bar en dronk rustig zijn drankje. Toen zag hij haar: Jessie. Ze was magnetisch, haar lach klonk boven de muziek uit en al haar bewegingen trokken de aandacht.

Jessie benaderde Kim met een zelfvertrouwen dat hem ontwapende. Haar ogen waren op de zijne gericht en binnen enkele ogenblikken had ze hem in haar ban. Ze dansten, praatten en lachten alsof ze elkaar al eeuwen kenden. Aan het einde van de avond had Kim het gevoel dat hij iets buitengewoons was tegengekomen.

In de dagen die volgden, vertelde Jessie over haar leven. Ze sprak over haar jonge zoon, William, een jongen met stralende ogen die haar hele wereld was. Ze schetste een grimmig beeld van haar verleden en beschreef haar ex-partner als een gevaarlijk, drugsverslaafd bendelid. "Ik wil gewoon een veilig leven voor William", vertrouwde ze hem toe, met trillende stem. Kim, altijd bereid om anderen een plezier te doen, voelde een golf van beschermingsdrang opkomen. Hij beloofde haar te helpen, de man te zijn die haar en William de stabiliteit kon bieden die ze verdienden.

Jessie's charme was onmiskenbaar, maar het was haar kwetsbaarheid die Kim het meest aansprak. Ze wist hoe ze die moest gebruiken. Haar aanraking bleef net iets langer hangen dan nodig was, haar woorden waren zorgvuldig gekozen om hem zich speciaal te laten voelen. De intimiteit die ze deelden voelde als een droom – een droom waaruit hij niet wakker wilde worden. Jessie's seksualiteit was een krachtig wapen, en ze gebruikte het met precisie, waardoor ze haar plaats in Kim's hart verstevigde. Op een avond, na een lange dag waarop Kim zichtbaar gestrest was, verscheen Jessie in de deuropening, gekleed in niets meer dan een oversized shirt. Ze leunde tegen het kozijn, haar stem zacht en uitnodigend. "Laat me voor je zorgen", zei ze, terwijl haar ogen de zijne met een intensiteit vasthielden die zijn uitputting deed smelten. Momenten als deze waren niet zeldzaam; ze waren berekend. Ze gebruikte haar charme om hem haar scherpe woorden van eerder te laten vergeten, om ervoor te zorgen dat hij haar behoeften boven zijn eigen twijfels zou blijven stellen. Het werkte elke keer weer, waardoor Kim betoverd en toegewijder dan ooit achterbleef.

Kims vrienden merkten de intensiteit van hun relatie op en uitten af en toe hun bezorgdheid. "Lijkt het niet te perfect?", vroeg een van hen. Maar Kim wuifde het weg en schreef hun scepsis toe aan jaloezie of misverstanden. Hij was verliefd, en liefde betekende volgens hem dat je de persoon van wie je hield moest vertrouwen en steunen.

Achteraf gezien waren de tekenen er wel degelijk. Jessie's verhalen klopten niet altijd. Haar ex, die volgens haar een constante bedreiging vormde, leek nooit op te duiken. Er waren subtiele inconsistenties in haar verhalen, maar Kim, verblind door zijn emoties, deed ze af als onbelangrijk. Jessie had een manier om gesprekken te sturen, de aandacht te verleggen en Kim een schuldgevoel te geven omdat hij aan haar twijfelde.