Hallo allemaal! Mijn naam is Ruben en ik ben een transman. Sinds ik in de puberteit ben gekomen, heb ik, net als al mijn transgenoten, last van twee enorme lasten. Mijn borsten.

Toen ik 19 was, zette mijn moeder me op straat omdat ik ben wie ik ben. Helaas is mijn hele familie op een sekte-achtige manier toegewijd aan God. Ik heb op straat gewoond, in een studentenhuis en bij gastgezinnen. Ik heb helaas al een lange weg afgelegd. Mijn familie bestaat momenteel uit mijn ondersteunende vriendin en ons kleine katje.

Eerlijk gezegd heb ik, sinds ik ze heb, alles geprobeerd om ze te verbergen. Ik heb mezelf al in van alles gewikkeld, van Cellux en ducttape tot dikke riemen. Elke keer probeer ik een betere methode te vinden om mijn borsten platter te laten lijken. Natuurlijk had ik ook een binder en zelfs extreem strakke sportbeha's. Ik heb er enorme dysforie van. Er waren en zijn helaas nog steeds dagen waarop ik niet eens de straat op durf als ze zichtbaar zijn. Ik lijd. Ik lijd onder het besef dat er twee dingen aan mijn lichaam zijn waardoor ik

me een compleet mens of een compleet wezen maken. Helaas is mijn operatie verschrikkelijk duur en verdien ik niet genoeg om het geld bij elkaar te krijgen. Ik heb er heel veel over nagedacht of ik het zou doen en ik verwacht van niemand dat ze mij doneren, maar zoals altijd is de hoop in mij enorm. Ik ben 25 jaar en ik kan zo niet langer leven. Volgens de laatste informatie kost mijn operatie miljoenen, dus ik heb nog tijd, samen met de hoop.

Ik ben je dankbaar als je me ook maar één forint stuurt. Ik ben je dankbaar dat je mijn leven makkelijker maakt.

Enorm bedankt: Ruben