Goedemorgen, mijn naam is Agata Żak, ik ben 31 jaar oud en helaas heb ik een verkeerde afslag genomen en een slecht lot getrokken: ik heb baarmoederhalskanker in een vergevorderd stadium. Zoals dat bij zo iemand , gast, verscheen het stil en aanvankelijk zachtjes, d.w.z. bloedingen tussen de menstruaties door, pijn in de onderbuik, biologische pijn, maar na verloop van tijd werden deze bloedingen heviger, alsof iemand de waterkraan had opengedraaid. Het begon met een bezoek aan de gynaecoloog, waar een uitstrijkje werd gemaakt, dat slecht bleek te zijn, waarna een HPV-test werd uitgevoerd. En dus elke keer als een specialist me zag, controleerde hij dezelfde slechte en slechte dingen, ik hoorde niets positiefs, maar toen wist ik nog niet dat ik kanker had. Uiteindelijk vertelde de arts me dat het helaas kanker was. Ik dacht al een tijdje dat ik een vreemde vriend had en ik dacht dat het misschien gewoon een droom was en dat het slechts een nachtmerrie was, maar helaas was dat niet zo. Nu onderga ik bestraling en chemotherapie en wacht ik nog steeds op de derde fase van de behandeling, namelijk brachytherapie. Door de behandeling kon ik niet werken, wat gevolgen had omdat het me tijd voor mezelf en geld kostte, en aangezien ik op afroep werkte, had ik niet eens recht op 14 uur. Helaas zijn de gevolgen niet afgenomen, maar juist toegenomen doordat ik bij vijf gelegenheden met de bus naar de bestralingsafdeling moest reizen. Ik verdraag het goed, en het is bekend dat er nog andere producten zijn die in overweging moeten worden genomen, geselecteerd moeten worden en af en toe een nieuw product moet worden ingenomen. Ik heb ook twee honden die niet anders zijn dan ik, net als mijn kinderen; ook voor hen moet eten worden gekocht en als het kan, verwen ik ze graag. Ik heb ook een kind dat niet bang is voor mijn ziekte; hij steunt me bij elke stap, hij werkt en zijn hele salaris gaat naar de huur, de rekeningen en de rat. Als er ergens een kans is om op de zogenaamde 'lush' te gaan om wat extra geld voor het huis te verdienen, want dat is de enige manier waarop we nog iets te eten hebben. Ik kom met heel mijn hart naar jullie terug voor hulp. Ik weet dat er hier op aarde engelen zijn die beschikbaar zijn ❤️