💙 IK HEB HULP NODIG OM WEER ZONDER PIJN MET MIJN GEZIN TE KUNNEN LEVEN 💙

Mijn verhaal begon in 1999, toen ik op 13-jarige leeftijd door een ernstig ongeval mijn rechterheup brak. Toen had ik nog geen idee hoe lang en zwaar de weg zou worden die ik door deze blessure zou moeten afleggen. De eerste operatie werd gevolgd door nog zeven andere, en jarenlange behandelingen, pijn en revalidatie werden een vast onderdeel van mijn leven.

Door de jaren heen heb ik geprobeerd niet op te geven. Ik heb gestudeerd, mijn diploma behaald, gewerkt en een gezin gesticht. Ondertussen verslechterde de toestand van mijn heup echter voortdurend. Door de verkeerde belasting werd mijn rechterbeen korter, ging ik permanent mank lopen en bepaalde de pijn steeds meer mijn dagelijks leven.

Vandaag ben ik vader van drie geweldige zoontjes. Zij zijn mijn grootste motivatie. Ik wil niets liever dan met hen hardlopen, spelen, uitstapjes maken en gewoon aanwezig zijn in hun leven, zoals een vader dat wil. Helaas is mijn toestand inmiddels zo ver gekomen dat zelfs een korte wandeling al ernstige pijn veroorzaakt.

Bij de laatste onderzoeken is bij mij heupnecrose vastgesteld. Mijn rechterheupgewricht is bijna volledig versleten, mijn rechterbeen is meer dan 3 centimeter korter dan mijn linkerbeen, en volgens de artsen kan ik zonder de juiste behandeling zelfs volledig mijn loopvermogen verliezen. Toen ik hiermee geconfronteerd werd, besloot ik dat ik het niet zou opgeven. Ik heb mijn levensstijl veranderd, ben gaan zwemmen, train regelmatig en heb mijn eetpatroon volledig aangepast. In de afgelopen drie maanden ben ik 36 kilogram afgevallen om aan de voorwaarden voor de operatie te voldoen.

Mijn hoop is nu gevestigd op een geavanceerde, speciale heupprothese-operatie, waardoor ik mogelijk weer zonder pijn kan lopen, mijn mank lopen verdwijnt, het verschil in beenlengte wordt gecorrigeerd en ik weer een vollediger leven met mijn gezin kan leiden. De kosten van de operatie en de voorafgaande onderzoeken overstijgen echter mijn financiële mogelijkheden. Daarom vraag ik nu, ondanks mijn gevoel van machteloosheid en al mijn trots opzij zettend, om hulp.

Als je de mogelijkheid hebt, steun me dan alstublieft met elk bedrag. Als je financieel niet kunt helpen, betekent zelfs het delen van dit bericht al een enorme steun voor mij.

Elke donatie, elke keer dat je dit bericht deelt, brengt me dichter bij het moment waarop ik weer zonder pijn kan lopen en als actieve, aanwezige vader de momenten met mijn kinderen kan beleven.

Hartelijk dank dat je mijn verhaal hebt gelezen, en bedankt voor al je hulp en steun!