Hallo, ik ben bezig geld in te zamelen om naar mijn thuisland terug te keren. Ik woon momenteel in Duitsland, waar ik tot voor kort heb gewerkt, totdat ik een ongeluk kreeg. Ik wil graag terug naar mijn land omdat ik slecht ben behandeld na al die ophef rond het ongeluk en daardoor mijn vertrouwen in dit land en de overheid heb verloren. Momenteel ontvang ik een uitkering die in januari afloopt. Het is een klein bedrag waarmee ik hier letterlijk alleen maar kan overleven, dus ik kan niet eens geld opzij zetten voor mijn terugkeer. Bovendien heb ik niemand om hulp te vragen in deze kwestie, want ik heb letterlijk niemand. Ik heb geprobeerd om hier, waar ik woon, een baan te vinden, maar zonder resultaat, omdat de deelstaat (Rheinland-Pfalz) waar ik woon waarschijnlijk de slechtste regio van Duitsland is als het om werk gaat. Ik heb hier zeven jaar bij één bedrijf gewerkt en eerlijk gezegd heb ik er nooit eerder over nagedacht wat er zou gebeuren als ik mijn baan zou verliezen. Mijn grote nadeel is dat ik geen rijbewijs heb (op deze leeftijd schaam ik me daar wel voor), wat een groot obstakel is, al was het maar bij het vinden van werk. Helaas kan ik niet rekenen op het openbaar vervoer hier, omdat de dienstregeling om 5 uur 's ochtends begint en de reis naar de dichtstbijzijnde zone 1,5 uur duurt. Een bestaan zonder auto is dus een ramp. Zoals ik al eerder zei, loopt mijn uitkering in januari af en dan rest mij alleen nog de reis naar het station in Keulen of Berlijn, waarna ik dakloos word. Ik ben hier vreselijk bang voor, want ik had eigenlijk nooit verwacht dat ik ooit in zo'n situatie terecht zou komen, en het ontbreken van een dierbare (familie) maakt de kans op hulp van naasten onmogelijk, daarom ben ik op dit portaal aanwezig in de hoop op zelfs maar symbolische hulp van uw kant, waarvoor ik u eeuwig dankbaar zal zijn. Ik dacht echt dat er na zoveel jaren werken en hoge belastingen betalen wel een soort sociale dienst zoals het JobCenter zou zijn die me zou helpen als mijn uitkering van het arbeidsbureau opraakt, door bijvoorbeeld de kosten voor de huur en elektriciteit te financieren; dat zijn kleine bedragen en ik zou niets meer nodig hebben, zelfs wat eten betreft kan men zonder dat overleven. Ik heb al mijn spaargeld gebruikt om alle rekeningen te kunnen betalen, want de uitkering van nog geen 1000 euro was gewoonweg niet genoeg, gezien hoe snel alles hier duurder wordt. Daarom kan ik het me niet veroorloven om terug te keren naar mijn land en zelfs maar een kleine kamer te huren totdat ik werk heb gevonden, en dat zal zeker geen probleem zijn, vooral in een magazijn: 20 jaar ervaring doet zijn werk. Het enige pluspunt is dat er overal om me heen velden zijn waar ik het hele seizoen door aan eten kan komen.  Dus ik zou echt heel dankbaar zijn voor elke vorm van hulp en ik ben bereid om de hulp die ik krijg terug te werken bij voorbaat hartelijk dank, zelfs al is het alleen maar voor het lezen van de beschrijving van mijn situatie, dan weet ik tenminste dat iemand aan me denkt nogmaals bedankt voor deen hartelijke groeten, Michał.

Hallo, ik ben geld aan het inzamelen om terug te keren naar mijn land. Ik woon momenteel in Duitsland, waar ik tot voor kort heb gewerkt, tot het ongeluk dat mij overkwam. Ik wil terugkeren naar mijn land omdat ik slecht ben behandeld na de hele toestand met het ongeluk en daardoor mijn vertrouwen in dit land en zijn bestuur heb verloren. Ik ontvang momenteel een uitkering die in januari afloopt; het gaat om een klein bedrag waarmee ik hier letterlijk alleen maar kan overleven, dus ik kan niet eens sparen voor mijn terugkeer. Bovendien heb ik niemand om hierover om hulp te vragen, omdat ik letterlijk niemand heb. Ik heb geprobeerd om hier, waar ik woon, een baan te vinden, maar zonder succes, omdat de deelstaat (Rheinland-Pfalz) waar ik woon waarschijnlijk de slechtste regio van Duitsland is als het om werk gaat. Ik heb hier zeven jaar bij één bedrijf gewerkt en eerlijk gezegd heb ik me nooit afgevraagd wat er zou gebeuren als ik mijn baan zou verliezen. Mijn grote nadeel is dat ik geen rijbewijs heb (op mijn leeftijd schaam ik me om dat te beseffen); dit is zelfs bij het vinden van een baan een groot obstakel. Helaas kan ik niet rekenen op het lokale openbaar vervoer, want de dienstregeling begint om 5 uur 's ochtends en het duurt anderhalf uur om bij de dichtstbijzijnde halte te komen. Leven zonder auto is dus een ramp. Zoals ik al eerder zei, loopt mijn uitkering in januari af en dan rest mij niets anders dan naar het treinstation in Keulen of Berlijn te reizen en dakloos te worden. Ik ben hier vreselijk bang voor, omdat ik nooit had verwacht dat zo'n situatie zich ooit in mijn leven zou voordoen, en het ontbreken van naasten (familie) maakt hulp van dierbaren onmogelijk. Daarom ben ik op dit portaal aanwezig in de hoop op ten minste symbolische hulp van u, waarvoor ik u eeuwig dankbaar zal zijn. Ik dacht echt dat er na zoveel jaren werken en hoge belastingen betalen een sociale instelling zoals het JobCenter zou zijn die me zou helpen wanneer de werkloosheidsuitkering afloopt, door ten minste de huur en elektriciteit te financieren; dit zijn kleine bedragen en ik zou niets meer nodig hebben, zelfs als het om eten gaat, kan ik zonder overleven. Ik heb al mijn spaargeld gebruikt om alle rekeningen te betalen, omdat het bedrag van de uitkering, minder dan 1000 euro, simpelweg niet genoeg was gezien hoe snel alles hier duurder wordt. Daarom kan ik het me niet veroorloven om terug te keren naar mijn land en zelfs maar een kleine kamer te huren totdat ik een baan heb gevonden, en dat zal geen probleem zijn, zeker niet in het magazijn; 20 jaar ervaring telt. Het enige voordeel is dat er overal om me heen velden zijn waar ik het hele seizoen door iets te eten kan verzamelen. Ik zou dus erg dankbaar zijn voor elke vorm van hulp en ik ben in staat om de ontvangen hulp terug te betalen. Bij voorbaat hartelijk dank, al is het maar voor het lezen van de beschrijving van mijn situatie; dan weet ik dat er iemand aan mij denkt. Nogmaals bedankt voor uw tijd en vriendelijke groeten, Michał.