Ik woon alleen met mijn 14-jarige dochter en onze drie honden. We wonen in een huis dat als onbewoonbaar is aangemerkt en we moeten vertrekken omdat de eigenares het te koop heeft gezet. Ik werk slechts halftijds omdat ik lijd aan ernstige chronische nierinsufficiëntie en reumatoïde artritis.

Ik ben daarom naar een maatschappelijk werkster gegaan om een woning te vinden, maar zij weigert me te helpen zolang ik mijn honden (die deel uitmaken van het gezin) niet wegdoe.

Ze zei dat ik, om een woning te vinden, het probleem (mijn honden) moest oplossen!

Op dit moment zie ik geen enkele uitweg meer; we zullen op straat terechtkomen. We wonen in een regio waar huurwoningen schaars zijn; er is helaas meer vraag dan aanbod en de huurprijzen zijn enorm gestegen.

We zouden graag een eigen huisje willen kopen om de toekomst met een andere blik tegemoet te kunnen zien en vooral om mijn dialyse te kunnen ondergaan zonder dat ik me zorgen hoef te maken over huisvesting.

Mijn dochter krijgt thuisonderwijs; we hebben ontdekt dat ze het autismespectrum heeft. Als we dakloos worden, kan ze haar lessen niet meer volgen.

Bedankt allemaal voor het lezen van mijn verhaal en voor jullie hulp.

Sandrine