💔 Onze huwelijksreis eindigde in het ziekenhuis – steun ons alstublieft in onze strijd voor een goede gezondheid. Beschrijving: We hebben altijd geprobeerd anderen te helpen. Ik had nooit gedacht dat ik zelf om hulp zou moeten vragen – voor mijzelf, mijn vrouw en ons gezin. We zijn afgelopen weekend getrouwd. We waren vol vreugde, plannen en dromen. Een paar dagen later, tijdens een lang weekend, vertrokken we voor een korte huwelijksreis naar Mazurië – we wilden ontspannen, zwemmen en van elkaar genieten. Helaas veranderde deze reis in een nachtmerrie. Toen we in de vroege ochtend in Mazurië aankwamen, in dichte mist en op een gladde, beschadigde weg, sprong er plotseling een vos achter de bomen vandaan. Ik probeerde hem te ontwijken, maar in zulke omstandigheden had ik geen schijn van kans. Ik verloor de controle over de motor – hij tuimelde even met mij mee en viel toen letterlijk in stukken. Ook ons leven viel in een oogwenk uit elkaar. 👉 Mijn vrouw liep een gebroken ruggengraat en een gebroken been op – hetzelfde been dat al met plaatwerk en schroeven was gerepareerd na een ski-ongeluk. 👉 Ik heb ernstige inwendige verwondingen in de onderbuik, een verbrijzelde enkel en talrijke huid- en spierverliezen. Sindsdien vechten we in ziekenhuizen en staan we voor een langdurige en pijnlijke revalidatie. De hele familie is ons te hulp geschoten – onze ouders en dierbaren zorgen voor onze 7-jarige dochter, die over een paar dagen naar de eerste klas gaat. Dit zou een bijzonder moment voor haar moeten zijn, vol trots en vreugde, en wij – haar ouders – zullen er op deze belangrijke dag waarschijnlijk niet bij haar kunnen zijn. Dat doet het meeste pijn. We willen benadrukken – we waren op tournee en we reden niet te hard. Het was geen roekeloosheid, maar gewoon een ongelukkig toeval en slechte weersomstandigheden. De motorfiets en de uitrusting? Dat zijn maar spullen. Daar gaan we niet om vragen – die zullen we ooit wel weer verdienen. Maar vandaag staan we voor enorme kosten: behandeling, medicijnen en dure revalidatie. Bovendien gaan we vele maanden zonder werk tegemoet en zonder de mogelijkheid om ons gezin zelf te onderhouden. Daarom vragen we om steun, om elke cent, om het delen van dit verhaal. Elk beetje hulp, elk vriendelijk woord en gebaar geeft ons enorme hoop dat we weer op eigen benen kunnen staan – letterlijk en figuurlijk. ❤️