Hallo,

ik ben Kuba, ik ben 25 jaar oud en ik heb hulp nodig.

Kort gezegd heb ik in mijn leven een aantal domme dingen gedaan, die ik nu aan het rechtzetten ben. Op mijn 16e ben ik gestopt met de middelbare school en heb ik vier jaar lang verschillende baantjes gehad. Dat vond ik niet leuk: stereotiep werk, slecht betaald. Ik besloot naar Nederland te gaan. Ik tekende een contract en zorgde voor de benodigde financiële middelen om te beginnen (huisvesting, eten, vervoer). Ik ben er niet trots op, maar ik heb het geld via een lening bij Raiffeisenbank geregeld. In juni 2019 zou ik beginnen, maar toen sloeg de coronacrisis toe: de grenzen gingen dicht en het contract werd opgezegd. Ik heb altijd alleen maar tienen gehaald, dus besloot ik – weliswaar pas na de toelatingsexamens – me aan te melden voor de middelbare school. Ik houd van de natuur; landbouw en plantenbescherming waren een voor de hand liggende keuze.

Dit jaar heb ik mijn eindexamen gehaald (met onderscheiding) en vol enthousiasme, energie en het gevoel dat ik eindelijk mijn leven op orde heb gekregen, althans gedeeltelijk, heb ik me aangemeld voor de universiteit, met name voor de studierichting agro-ecologie.

Ik zou deze vier jaar echter niet hebben overleefd zonder de hulp van mijn vriendin, mijn moeder en een geweldige vriend. Ik leefde en leef nog steeds op krediet. Hoewel ik verschillende bijbaantjes doe, is er na de coronacrisis niet veel werk, en al helemaal geen flexibel werk. Het leven is duur.

Ik ben 25 en heb mijn jeugd verspild aan domheden en fouten. Ik heb nu dus ongeveer drie mogelijkheden.

1) een baan zoeken en mijn financiële situatie op orde brengen (zo slecht is het nog niet, laten we zeggen 200 000)

2) erop vertrouwen dat ik het red met het weinige dat ik verdien met bijbaantjes en met de hulp van mijn naasten, wat me mentaal uitput (mijn moeder heeft twee banen en steunt me zo goed als ze kan, maar ze is niet in de beste gezondheid; ze is momenteel net geopereerd en zelfs zonder dat is het voor mij al moeilijk te verwerken dat ze twee banen heeft om mijn fouten goed te maken, om nog maar te zwijgen van de pijn die ik haar heb aangedaan.)

3) zelfverzekerd bedelen – mensen doneren tegenwoordig geld voor van alles en nog wat, dus waarom zou ik het niet proberen? Het is een vrije keuze en hoewel het in de hoekjes van mijn morele waarden sterk tegen mijn haren strijkt, is het een van de mogelijkheden.

Ik heb het kort samengevat, dus hiermee sluit ik de „verkorte“ versie af.

Ik schrijf dit een beetje in allerijl en tussen de colleges door. Gaandeweg zal ik fouten corrigeren, informatie aanvullen en vooral – het liefst nog vanavond – een uitgebreide versie toevoegen, voor het geval iemand het hele verhaal zou willen lezen. En waarschijnlijk zal ik ook een Engelse tekst toevoegen.

Bedankt

10 oktober 2024 12:30