Hallo allemaal.

Mijn naam is Daniel, en ik sta hier voor jullie met een verhaal, een droom en een verzoek.

Mijn verhaal is op zich vrij gewoon, totdat mijn hele leven op zijn kop werd gezet: ik groeide op in een normaal gezin, dat een appartement had, een huis op het platteland, land, een beetje rijkdom en een toekomst. Dat was totdat mijn vader 13 jaar geleden overleed. Daarna ging bijna alles in mijn leven bergafwaarts. Mijn relatie met mijn moeder, die daarvoor al niet zo goed was, verslechterde zodanig dat ik zelfs nu nog niet weet hoe ik het moet noemen. De enigen die om me gaven en me steunden, waren mijn vrouw en mijn grootmoeder (de moeder van mijn vader), die me gedeeltelijk heeft opgevoed. Mijn moeder deed er alles aan om te voorkomen dat ik een eigen gezin zou stichten. Elke stap die ik zette en alles wat ik probeerde, stak ze me in de rug. Ik woon in het huis, 25 km van de dichtstbijzijnde stad, en zij woont in het appartement, in de grootste stad van de regio. Het appartement, het huis en de grond zijn ons gezamenlijk eigendom. Mijn aandeel in het huis en de grond is 87% en in het appartement 25% volgens de erfrechtwet, de rest is van haar. Telkens als ze de kans krijgt, dreigt ze me dat ze er alles aan zal doen om me uit het huis te zetten, omdat het van haar is. Ik heb geen toegang tot het appartement; ze heeft me geen sleutel gegeven nadat mijn vader was overleden. Dus de persoon die mij het meest zou moeten steunen, is mijn ergste vijand. En dat allemaal omdat ik zelfstandig kan denken, mijn eigen mening heb en niet naar haar luister! Zelfs nadat ik was getrouwd en mijn twee kinderen waren geboren, bleef ze me lastigvallen en ons bedreigen, alleen werd vanaf dat moment mijn vrouw het doelwit van haar kwaadaardige praktijken. "Mijn vrouw", zoals ze mijn vrouw noemt, is dom, stom, heeft geen geld en geen hersens (haar woorden), terwijl mijn vrouw een universitaire graad in engineering heeft, met een masterdiploma en al, ze is een hardwerkend persoon (de enige die werkt) en iedereen behalve mijn moeder heeft niets dan goede woorden over haar. Mijn kinderen (een jongen van 9 en een meisje van 8) werden haar doelwit zodra ze erachter kwam dat ze problemen hadden (ADHD) en ze noemde ze dom en stom, maar in de ogen van mijn moeder zijn ze de "liefde". Ik kan niet als dagloner werken omdat ik voor mijn kinderen moet zorgen (mijn vrouw verdient meer dan ik zou kunnen, dus moesten we een compromis sluiten) en ze naar school en weer ophalen. Elke dag vertrek ik om 7 uur 's ochtends van huis, rijd ik een half uur naar school, blijf ik in de stad (in onze auto, of af en toe bij een vriend), en wacht ik tot het middaguur, wanneer de kinderen klaar zijn met school, om ze naar huis te brengen. Daar help ik ze met hun huiswerk, geef ik ze te eten, breng ik ze naar bed, enzovoort. Dat is dus mijn dagelijkse routine op elke werkdag.

Dat is mijn verhaal en mijn dagelijkse leven op dit moment, en ik wil dat dat verandert.

Ik heb tot nu toe 3 kleine kassen gebouwd (de eerste is 60 vierkante meter; de tweede is 30 vierkante meter en de derde is 150 vierkante meter) waar ik 100% biologische groenten kweek. Tomaten (Onix Heart en cherry) en paprika's nemen het grootste deel van de ruimte in de kassen in beslag. Ik doe dit nu al 6 jaar en heb verschillende recepten, oplossingen, bewateringsprogramma's, groeimethoden enzovoort getest. De kassen die ik heb gebouwd zijn bedekt met folie (250 micron dik). Alle producten gaan naar onze vrienden, tegen een kleine vergoeding (gezien al het werk). We geven elke dag handmatig meer dan 1000 planten water en voorzien de planten van biologische voedingsstoffen zoals brandnetelcompost en kippenmest. Ik ben de enige die voor de planten zorgt, aangezien mijn vrouw de hele dag aan het werk is en mijn kinderen nog te klein zijn om te helpen.

En hier komt de droom om de hoek kijken:

Ik zou graag een professionele kas willen bouwen, groter (ongeveer 93 m²), met glas, in een klimaatgeregelde omgeving, met zonnepanelen die een verwarmingssysteem kunnen aandrijven, en diepe waterputten, zodat ik ook in de winter mijn groenten kan telen. Ik zou graag een tractor met aanhangwagens willen kopen, zodat ik in die kas kan werken. Ik zou graag meer van mijn groenten aan mensen willen leveren, aangezien ze allemaal biologisch zijn en iedereen ze wil hebben. Degenen die het geluk hebben ze te proeven, willen geen groenten meer van de markt. Ik weet dus dat ik de juiste producten heb voor de behoeften van de mensen. Ik heb alleen niet de middelen om te groeien en het naar een hoger niveau te tillen.

Daarnaast probeer ik hiermee de toekomst van mijn kinderen veilig te stellen. Aangezien bij hen ADHD is vastgesteld, zijn hun kansen op de arbeidsmarkt in mijn land beperkt. Een familiebedrijf is dus veel beter dan hopen op hulp van overheidsinstanties.

En hier komt mijn verzoek:

Ik hoop dat u in uw hart de middelen kunt vinden om mij te helpen mijn droom waar te maken.

Ik hoop op uw hulp, zodat ik een deel van hun dagelijkse voeding kan bekostigen.

Ik hoop dat u het tij kunt keren en dat er, dankzij uw hulp, ook wat zonneschijn in mijn steegje zal schijnen.

Alvast bedankt!

Bedankt voor jullie vriendelijkheid!

Bedankt voor alles!