Allereerst wil ik zeggen dat er mensen zijn die veel meer hulp nodig hebben dan wij. Ik voel me zelfs schuldig dat ik dit schrijf. Als je moet kiezen tussen ons helpen en iemand steunen die moeite heeft om aan eten te komen of de dag door te komen, kies dan alsjeblieft voor hen. Ik zou het mezelf nooit kunnen vergeven als zij door mijn toedoen geen hulp zouden krijgen.

Maar als je nog steeds aan het lezen bent: mijn naam is Sasha en ik wil een gezin stichten met de vrouw van wie ik houd. Ik wil graag ons verhaal met je delen.

Sylwia komt uit Little Rock, Arkansas. Ze is een van de sterkste en meest veerkrachtige mensen die ik ooit heb gekend, en hier is waarom. Haar moeder raakte gedeeltelijk verlamd na haar geboorte, waardoor alledaagse activiteiten zoals lopen en spreken ongelooflijk moeilijk werden. Ondanks deze uitdagingen werd Sylwia de beste vriendin en persoonlijke tolk van haar moeder, en hielp ze anderen haar spraak te begrijpen. Haar moeder was haar rots in de branding, de persoon bij wie ze terechtkon na slechte dagen, en de basis van alles wat Sylwia belangrijk vindt.

Toen Sylwia 18 werd, veranderde haar wereld voorgoed. Bij haar moeder werd borstkanker vastgesteld. Ondanks haar ongelooflijke kracht en moed bij het omgaan met de uitdagingen van het leven als gedeeltelijk verlamde vrouw, was dit een strijd die ze niet kon winnen. Toekijken hoe de persoon van wie je het meest houdt ter wereld de strijd tegen kanker verliest, is verwoestend. Het laat een leegte achter die zo diep is dat het moeilijk onder woorden te brengen is. Ik zal niet doen alsof ik de pijn die Sylwia heeft doorstaan volledig begrijp – ik heb het geluk dat ik mijn beide ouders nog heb–maar ik zie wel hoeveel kracht het haar heeft gekost om door te gaan.

Het verlies van haar moeder bracht Sylwia tot een ingrijpende beslissing: ze wilde anderen helpen de pijn en het verlies te vermijden die zij had meegemaakt. Ze werd onderzoeker bij een borstkankerinstituut en schreef in twee jaar tijd mee aan talrijke wetenschappelijke artikelen. Later koos ze ervoor om geneeskunde te gaan studeren en veroverde ze een plek op de medische faculteit –waar we elkaar uiteindelijk ontmoetten.

Nog voordat we op onze eerste date gingen, wisten mijn vrienden en familie al alles over de lieve en mooie vrouw in mijn leven. Op de een of andere manier had ik geluk en gaf Sylwia me een kans. Nu, zes jaar later, hebben we samen een leven opgebouwd. Ze leidde haar programma en gaf leiding aan 35 mensen met ongelooflijke zorg en toewijding. Ik deed mijn best om haar te steunen waar ik maar kon – door te helpen met vertalingen, mensen te organiseren voor evenementen en nog veel meer.

Sylwia hielp me door mijn eerste wetenschappelijke conferentie heen , iets wat ik me nooit had kunnen voorstellen als iemand die opgroeide in een klein dorpje in Oekraïne. Zij is de reden dat ik de moed heb gevonden om mijn angsten te overwinnen.

Samen hebben we ongelooflijke ervaringen opgedaan, zoals twee maanden in Litouwen via een Erasmus+-stage die zij voor ons geregeld had. Sylwia is altijd mijn anker geweest en heeft me aangemoedigd ondanks mijn onzekerheden. Door waar ik ben opgegroeid, heb ik moeite met zelfvertrouwen en stotter ik soms als ik spreek. Hoewel ze er nooit op wijst, weet ik dat ik haar in verlegenheid breng. Maar ik werk eraan en ben vastbesloten om het te overwinnen.

Het delen van dit verhaal betekent heel veel voor me. Het enige wat ik vraag is een beetje hulp op deze reis, zodat ik haar het leven kan geven dat ze echt verdient. Ze is mijn alles, en ik wil een toekomst creëren die net zo mooi en sterk is als zij!

Bedankt dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen.