Het evenement is al voorbij, maar als je er niet bij kon zijn, nodigen we je uit om deze week een donatie te doen.

(Het platform 4fund voegt een commissie toe aan je donatie; deze bijdrage is optioneel. Als je wilt, kun je deze op nul zetten en bevestigen dat je niet wilt bijdragen aan het platform.)

Hieronder vindt u informatie over het werk van Voces Palestinas en de vereniging Al Quds:

De vereniging Al Quds werkt al vele jaren samen met het Canaan Instituut voor Nieuwe Pedagogie in de Gazastrook.

De projecten zijn gericht op kinderbescherming en vooral op psychosociale ondersteuning van kinderen in Gaza en hun families. In alle projecten ligt de prioriteit bij kinderrechten en educatieve en psychosociale ondersteuning.

Naast de projecten worden donaties overgemaakt om in de meest elementaire behoeften in de Gazastrook te voorzien.

De laatste fondsenwerving voor Al Quds hielp begin februari bij de organisatie van het populaire maaltijdproject "Somacea" voor 370 vluchtelingengezinnen in de stad Hamad, ten oosten van Khanyonis (Gaza).

Palestijnse stemmen voor gerechtigheid bestaat in de kern uit Palestijnen van oorsprong die voortdurend en rechtstreeks contact hebben met mensen in hun steden en vluchtelingenkampen. De hulpacties zijn zowel gericht op de Westelijke Jordaanoever als op Gaza.

Er zijn al meer dan 70 verschillende campagnes georganiseerd. Zowel voor water, brood, kip als bijdragen aan sociale eetgelegenheden (zoals te zien is in de bijgevoegde video). Er is een diversiteit aan samenwerkende entiteiten, zoals Axarquía con Palestina, waarmee een grote broederschap wordt gedeeld.

De Palestijnen zeggen over zichzelf:

We zijn sterk omdat we niet toestaan dat de pijn ons tot een schim van onszelf maakt.

We laten onrechtvaardigheid onze menselijkheid niet afnemen, noch laten we teleurstelling onze hoop doden.

We leven onder het gewicht van het verlies, en toch gaan we standvastig verder.

Het doet pijn... maar we geven niet op. We lijden... maar we breken niet. We zijn niet altijd in orde, maar we weigeren ons te laten definiëren door onze wonden. Wij zijn een volk dat weet hoe het overeind moet blijven, zelfs als de aarde zwaar wordt onder onze voeten.

Elk litteken, elke herinnering, elke traan herinnert ons eraan dat we er nog steeds zijn, dat we nog steeds vechten om onszelf te zijn in een wereld die ons blijft negeren.

En toch blijven we glimlachen, blijven we liefdevol praten, blijven we leven...

want onze kracht ligt niet in het vermijden van pijn, maar in het niet toestaan dat pijn ons vernietigt.