Het enige dat ik in mijn leven heb verworven en dat ik als herinnering kan bewaren, als een stukje van iets dat een diepe indruk op mij heeft gemaakt. Het had en heeft voor mij een ongelooflijk grote betekenis, en het kwijtraken zou betekenen dat ik een deel van mezelf kwijtraak. Het leven is erg hard voor me geweest en ik draag littekens op mijn ziel, gevolgen die ik altijd met me mee moet dragen. Ik wil voor mijn vrouw en zoon alles wat ik niet heb gehad; ik wil dat ze nooit hoeven mee te maken wat ik heb meegemaakt. Ik wil dat er iets van mij overblijft. Ik heb het huisje cadeau gekregen en mijn droom is om het op eigen kracht op te knappen, alles zo te maken dat ik er kan wonen en mijn hele leven kan doorbrengen. Het zal duur zijn en het zal lang duren voordat ik hopelijk tenminste deze droom kan verwezenlijken. Het enige probleem is dat het huisje via mijn neef is overgedragen vanwege een tragisch ongeluk dat heel snel gebeurde en mijn opa, die ons heeft opgevoed in plaats van onze vaders en dus de belangrijkste persoon in mijn leven was, zo vroeg en onverwacht is overleden door een ongelukkige val. En aangezien de schenking van mijn neef niet is vrijgesteld van belasting, moet ik nu ongeveer 450.000 CZK betalen; het exacte bedrag wordt vastgesteld na een taxatie door een deskundige. Zo'n bedrag heb ik absoluut niet en zal ik op dit moment ook niet hebben. En anders zal ik het huisje moeten verkopen en dat mag niet gebeuren. Ik vraag om hulp. Zodra het weer beter met me gaat, zal ik deze daad die mij is aangedaan natuurlijk met dankbaarheid doorgeven aan iemand anders die steun en hulp nodig heeft. Ik zou hier mijn zware leven in detail kunnen beschrijven, dat letterlijk rechtstreeks van het witte doek lijkt te komen, omdat het moeilijk te geloven is dat dit de realiteit is. Maar ik wil mezelf niet als een slachtoffer voordoen om u te overtuigen. Er zijn veel levens die gepaard gingen met en getroffen werden door ongeluk en pijn en niemand heeft hen hulp geboden, terwijl sommigen die misschien nog meer verdienden. Ik zal zelf wat geld bij elkaar zien te krijgen, maar ik vraag om het deel dat ik nodig heb om te overleven en ik hoop dat ik mijn droom kan verwezenlijken om de volgende stap te zetten naar passende huisvesting, zodat ik me eindelijk thuis kan voelen en iets voor mezelf en vooral voor mijn gezin kan doen. U geeft mij hoop en daar ben ik u dankbaar voor.