Hallo,

Mijn naam is Larisa, ik ben 47 jaar oud en moeder. Ik schrijf dit met tranen in mijn ogen en hoop in mijn hart dat iemand daarbuiten mij zal horen.

Tijdens de coronaperiode verloor ik mijn familie, één voor één. Ik bleef alleen achter met mijn dochter en ons hondje, dat onze enige emotionele steun is.

Ik zit gevangen in een leven waar ik niet aan kan ontsnappen. Ik zit in een gewelddadige relatie waarin ik voortdurend vernederd en beledigd word en vaak fysiek gekwetst. Er waren nachten dat ik het huis uit werd gegooid in de kou, zonder dat ik ergens heen kon.

Ik leef elke dag in angst. De man met wie ik samenwoon gedraagt zich onvoorspelbaar, praat in zichzelf, beschuldigt me van dingen die ik nooit heb gedaan, en ik ben bang dat hij me op een dag ernstig letsel zal toebrengen.

Ik heb geprobeerd om hulp te vragen, maar er werd mij gezegd dat ik gewoon weg moest gaan. Maar waar kan ik heen als ik niets heb? Ik kan me geen huur, borg of zelfs maar basisbenodigdheden veroorloven om opnieuw te beginnen.

Bovendien heb ik een schuld van € 35.000. Ik stond garant voor het bedrijf van mijn moeder in Italië, en nadat zij plotseling overleed, bleef de schuld op mijn naam staan. Mijn bankrekeningen zijn nu geblokkeerd en ik stik onder deze druk.

Ik heb 22 jaar als verpleegkundige gewerkt en mijn leven gewijd aan het helpen van anderen. Vandaag ben ik degene die om hulp vraagt.

Ik vraag niet om luxe. Ik vraag om een veilige plek om te wonen, om zonder angst te kunnen slapen en om mijn leven samen met mijn kind weer op te bouwen.

Als u mij kunt helpen, kan zelfs een kleine donatie een enorm verschil voor mij maken.

Als u niet kunt doneren, deel dan alstublieft mijn verhaal. Misschien bereikt het iemand die kan helpen.

Hartelijk dank. PayPal [email protected]