Mijn naam is Angelina Hadjimitoeva en ik ben de achterkleindochter van de fotograaf Angel Hadjimitoev (1887-1962), een van de eerste fotografen in Bulgarije en chroniqueur van Samokov.

Meer dan 100 jaar geleden legde hij de mensen en het leven in onze stad vast.

Vandaag digitaliseer ik een deel van zijn glasplaatfoto's en publiceer ik de foto's in de hoop dat iemand een gezicht, een naam, een familie, een huis of een verhaal herkent.

En dat begint nu al te gebeuren.

Samokov begint zichzelf te herkennen. De mensen uit onze stad ontdekken hun familieleden, delen namen, familierelaties en herinneringen. Het archief van mijn overgrootvader kwam in contact met het levende geheugen van Samokov. Vanuit deze herkenningen begon de volgende stap: het opnemen van videoverhalen met de nakomelingen van de mensen op de foto's.

Zo ontstond “Zhiteynik Samokov”.

Het idee is dat de oude foto de levende vertelling ontmoet.

De herkende foto's worden aangevuld met de verhalen van de families, de nakomelingen en de mensen die de herinneringen nog koesteren.

De foto's bewaren de gezichten. De verhalen bewaren de stad.

De ingezamelde middelen zullen helpen bij de eerste fase van het project:

• digitalisering en bewerking van archieffoto's

• het opnemen van de eerste persoonlijke videoverhalen

• montage van de video's

• deskundige video's voor het archief met de steun van het Historisch Museum van Samokov

• tentoonstelling in het museum

• QR-codes naar de videoverhalen

• basismodule voor digitaal archief

Laten we samen de basis leggen voor een levend archief van de herinneringen aan Samokov.

Want achter elke oude foto schuilen families, huizen, lotgevallen en stemmen.

En een mens leeft zolang er iemand is om zijn verhaal te vertellen.

Ik bedank iedereen die dit initiatief wil steunen.

Voor de families. Voor Samokov. Voor de volgende generaties.

Angelina Hadjimito