Dit verhaal begon op 13 augustus, toen we een jonge moederhond zagen die we nog nooit eerder hadden gezien en die in ons dorp op zoek was naar voedsel.

We gaven haar te eten en hoopten haar de volgende dag weer te zien, zodat ze ons misschien naar haar puppy’s zou kunnen leiden.

Maar ze verdween.

Twee dagen later vonden we haar weer — ditmaal aan de rand van een drukke weg met zes piepkleine puppy’s. Ze had nu een gemeentelijk oormerk, wat verklaarde waar ze was geweest: ze was gevangen om gesteriliseerd te worden en daarna weer vrijgelaten.

We wisten dat de omgeving gevaarlijk was, dus probeerden we het gezin naar een nabijgelegen plek te leiden waar ze volgens ons veiliger zouden zijn.

Helaas ging het vrijwel meteen mis.

Een van de puppy’s werd aangereden door een auto.

Later verhuisde hun moeder met een aantal van de puppy’s naar een andere plek, waarbij ze twee piepkleine baby’s achterliet — een ernstig gewond jongetje en zijn gezond ogende zusje.

We brachten beide puppy’s naar de dierenarts.

Het jongetje had veel meer te verduren gehad dan we aan de buitenkant konden zien. Hij had een diepe steekwond, inwendige verwondingen en een ernstig gebroken pootje. De operatie die hij nodig zou hebben gehad, had voor zo’n piepklein puppyje vrijwel geen kans van slagen.

Op advies van de dierenarts namen we de hartverscheurende beslissing om hem vredig te laten inslapen.

Zijn zusje heeft het overleefd.

We noemden haar Ellie.

Een paar uur later, dankzij mensen die ons verhaal hadden gedeeld, slaagden we erin om Lizzy en de rest van haar puppy’s weer terug te vinden.

We dachten dat het ergste achter de rug was.

Dat was niet zo.

Een paar dagen later werd duidelijk dat Ellie niet genoeg te eten kreeg. Ze werd steeds kleiner en zwakker en had moeite om zich te handhaven tussen haar broertjes en zusjes.

Uiteindelijk leek het erop dat Lizzy haar had verstoten.

We namen Ellie mee naar huis.

Toen we haar voor het eerst naar de dierenarts brachten, leek ze gezond genoeg om ingeënt te worden. Uit onderzoeken bleek later dat ze slechts een lichte infectie en bloedarmoede had, hoogstwaarschijnlijk als gevolg van te weinig voedsel.

Dankzij regelmatige maaltijden en medicatie veranderde Ellie binnen één dag in een heel andere puppy.

Ze is nog steeds aan het herstellen, maar het gaat momenteel goed met haar.

En die vaccinatie heeft haar misschien wel gered.

Kort daarna werd Millie — die er volkomen gezond had uitgezien — plotseling erg ziek.

Ze veranderde van een vrolijke, speelse puppy in een zwak, uitgedroogd dier dat geen eten meer wilde.

Ze werd opgenomen in de dierenkliniek, waar de dierenarts nu parvovirus vermoedt.

Millie brengt momenteel haar tweede dag door in de kliniek.

Gisteravond stopte ook haar kleine broertje Richie met eten. Voorlopig drinkt hij nog wel, maar we maken ons enorme zorgen.

De laatste overgebleven puppy, Zoe, maakt het op dit moment nog goed — maar de kans is groot dat zij binnenkort dezelfde symptomen zal vertonen.

Op dit moment hebben Millie, Richie en Zoe hulp nodig.

❤️ DEZE INZAMELING IS VOOR DE DRIE PUPPY'S VAN LIZZY

Het ingezamelde geld wordt besteed aan:

🩺 Dierenartsbezoeken en spoedeisende zorg

🏥 Millies verblijf in de dierenkliniek en eventuele verdere ziekenhuisopnames

💊 Medicatie en behandeling voor Millie, Richie en Zoe

🧪 Onderzoeken en diagnostiek

🥫 Zachte en geschikte puppyvoeding tijdens hun herstel en terwijl ze geleidelijk worden gespeend van moedermelk

Lizzy is zelf een officieel geregistreerde zwerfhond en valt onder de verantwoordelijkheid van de lokale gemeente.

Deze inzamelingsactie is specifiek bedoeld voor haar puppy's.

De autoriteiten zijn op de hoogte van Lizzy en haar puppy’s, maar er is geen dierenasiel in onze regio en er is geen lokaal systeem dat in staat is om doorlopende zorg te bieden aan puppy’s zoals deze.

Honden die via het gemeentelijke programma worden opgevangen, krijgen binnen dat programma basisbehandeling, waaronder een rabiësvaccinatie, maar er is geen ondersteuning beschikbaar voor spoedeisende diergeneeskundige zorg, ziekenhuisopname, medicatie of voeding voor zieke puppy’s.

Lokale dierenorganisaties zijn ook overbelast en kunnen geen extra gevallen meer aannemen.

Dus blijven particulieren zoals ik over om deze kleine levens te redden.

Ik ben geen reddingsorganisatie en ik heb geen financiële steun.

Ik kan de stijgende kosten voor de dierenarts, medicijnen en voer voor alle drie de puppy’s simpelweg niet in mijn eentje opbrengen.

Elke donatie, hoe klein ook, kan helpen om nog een dag zorg, medicijnen, behandeling of voer te bieden.

En als je niet kunt doneren, deel dan alsjeblieft hun verhaal.

❤️ Millie, Richie en Zoe verdienen de kans om op te groeien. Help ons alstublieft om hen die kans te geven.

Bedankt voor je betrokkenheid. 🐾❤️