Meer dan tien jaar. Zo lang is het geleden dat mijn vrouw haar ouders heeft gezien en onze kinderen hun grootouders hebben geknuffeld; de jongste heeft hen zelfs nog nooit in het echt gezien. Een heel decennium gescheiden, niet uit vrije keuze, maar door omstandigheden waar we geen invloed op hadden.

Onze reis is allesbehalve gemakkelijk geweest. We moesten de VS verlaten in 2023 toen mijn groene kaart werd geweigerd, waardoor we gedwongen waren om opnieuw te beginnen in Portugal. Sindsdien worstelt mijn vrouw met het trage en ingewikkelde juridische proces om haar verblijfsvergunning te verkrijgen. En hoewel we hier een leven hebben opgebouwd, is er altijd één ding ontbreken: familie.

We dromen er al lang van om de ouders van mijn vrouw in Tyumen, Rusland, te bezoeken, maar door de oorlog en de gevolgen daarvan is alles ongelooflijk moeilijk geworden. Vluchten van Portugal naar Tyumen zijn nu schandalig duur: meer dan€ 8.000voor ons vieren. De route zelf is ingewikkeld – vliegen van Portugal naar Istanbul, dan naar Moskou en ten slotte naar Tyumen – maar de emotionele tol van niet gaan is nog groter.

Onze kinderen zijn opgegroeid zonder hun grootouders te kennen, behalve via videogesprekken. Mijn vrouw verlangt er al jaren naar om haar ouders weer te zien, hen te omhelzen en momenten te delen die geen enkel scherm ooit kan vervangen. Dit is niet zomaar een reis; het is een kans om de band te herstellen, te helen en onze familie eraan te herinneren dat liefde, ondanks afstand en tegenslag, blijft bestaan.

We vragen om steun om deze hereniging mogelijk te maken. Elke bijdrage, elke keer dat je dit deelt, elk vriendelijk woord brengt ons dichter bij het eindelijk dichten van deze pijnlijke kloof. Als je op wat voor manier dan ook kunt helpen, zou dat voor ons de wereld betekenen.

Vanuit het diepst van ons hart: dank u wel.