Mijn man en ik hebben vanaf het begin een sterk kinderwens gehad. Op natuurlijke wijze kwam er geen zwangerschap op gang, en ook twee hormoonbehandelingen leidden niet tot het gewenste resultaat. Onze vruchtbaarheidsspecialist adviseerde ons om eiceldonatie te overwegen. De eerste poging hebben we in Tsjechië ondernomen. Ik werd inderdaad meteen zwanger! Ik herinner me nog heel goed het bezoek aan de gynaecoloog, toen ik op de monitor het kleine hartje zag kloppen ❤️. Ik zal dit beeld en het bijbehorende gevoel nooit vergeten. Toen kwam de schok: bij de volgende afspraak kon de gynaecologe geen hartslag meer vaststellen.

Een paar dagen later werd ik met hevige pijn, koorts en rillingen in het ziekenhuis opgenomen. 's Nachts volgde een levensbedreigende spoedoperatie met een verblijf op de intensive care. Toch wilden we de wens voor een eigen kind niet opgeven. Er volgden nog meer eiceldonaties in Tsjechië, Oekraïne en Spanje. De kosten van de behandelingen moesten we zelf dragen, inclusief medicijnen, injecties, infusen, operaties en kleinere ingrepen. Daarnaast waren er de reiskosten, wat niet alleen ons budget opraakte, maar ook leidde tot

aanzienlijke schulden leidde. Erger nog dan de financiële lasten was voor mij de emotionele belasting. Het wachten, de angsten, het hopen en elke keer weer de teleurstelling en steeds opnieuw kracht opdoen, hebben mij tot het uiterste gedreven en daar ook overheen.

We zien draagmoederschap als onze laatste kans om onze droom van een eigen kind te verwezenlijken.

Aangezien dit erg duur is en onze financiële middelen op zijn, vragen we jullie hierbij om jullie steun.

We bedanken bij voorbaat iedereen die zich betrokken voelt bij ons verhaal en ons helpt onze droom van een eigen kind te verwezenlijken

Hartelijk dank ❤️

Sabine en Olaf